ผลการค้นหา

มิได้* *มิได้ *มิได้*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 262 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มิได้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จิตเกื้อกูลที่อบรมบริบูรณ์ดีแล้ว เป็นจิตหาประมาณมิได้, กรรมใดที่ทำแล้วพอประมาณ กรรมนั้นจักไม่เหลือในจิตนั้น

หมวดจิต
 พุทธสุภาษิต

นกนางนวลที่ลอยละล่องอยู่ในฟองคลื่น มิได้ลอยอยู่ด้วยความสำราญเสมอไปมีที่ลอยอยู่เพื่อแสวงหาอาหารเพราะท้องหิวก็มี
 คำคมเพื่อพัฒนาตนเอง

คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก

ที่อยู่อาศัย แม้จะคับแคบเพียงใด ถ้ารู้จักทำให้ดี ก็น่าอยู่ แต่ถ้าหากมีความคับอกคับใจแล้ว แม้ที่จะกว้างขวางใหญ่โต ก็มิได้ทำให้สบายอกสบายใจเลย มีแต่จะรู้สึกอึดอัดใจแต่ถ่ายเดียว
 สุภาษิตไทย

ว่าขาน

ก. พูดต่อว่า, พูดติ, เช่น พระมิได้ตอบคำว่าขาน ตรัสแต่กิจการกรุงศรี แต่ดูพระกิริยาพาที เหมือนจะเคลื่อนคลายที่โกรธา ฯ (อิเหนา).
 พจนานุกรมไทย

be flabby

หย่อน

V

สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง ถึงวัยสาวจะสวยงามเพียงใจ พอแก่ไปทุกอย่างก็หย่อนยานหาความงามมิได้

หย่อนลง
 EN-TH Dictionary

pre-emption certificate

ใบจอง

N

คณะรัฐมนตรีอนุมัติให้ดำเนินการจัดที่ดินให้ราษฎร โดยมีเงื่อนไขว่าจะออกใบจองได้ต่อเมื่อมีกฎหมายถอนสภาพที่ดินที่สงวนหวงห้ามต่างๆ เสียก่อน

หนังสือแสดงการยอมให้เข้าครอบครองที่ดินชั่วคราว ในเขตท้องที่ที่ยังมิได้ประกาศเขตสำรวจที่ดิน หรือในกรณีที่สภาพของที่ดินเป็นแปลงเล็กแปลงน้อย ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้ออกให้
 EN-TH Dictionary

ตรีทศ

น. เทวดา ๓๓ องค์ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มิได้แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์ ๓๒ องค์, ไตรทศ ก็เรียก. (ส. ตฺริทศ ว่า สามสิบ).
 พจนานุกรมไทย

ศาลอาญา

(กฎ) น. ศาลยุติธรรมชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวงที่มิได้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรมอื่น รวมทั้งคดีอื่นใดที่มีกฎหมายบัญญัติให้อยู่ในอำนาจของศาลที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญาแล้วแต่กรณี.
 พจนานุกรมไทย

ส่วย

น. ของที่เรียกเก็บจากพื้นเมืองส่งเป็นภาคหลวงตามวิธีเรียกเก็บภาษีอากรในสมัยโบราณ; เงินช่วยราชการตามที่กำหนดเรียกเก็บจากราษฎรชายที่มิได้รับราชการทหารเป็นรายบุคคล, รัชชูปการ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

สิ้นไส้สิ้นพุง

ว. อาการที่เปิดเผยโดยมิได้ปิดบังอำพราง เช่น ผู้ร้ายสารภาพจนสิ้นไส้สิ้นพุง; หมดความรู้; ที่ออกมาจนหมดท้อง เช่น เขาเมารถ อาเจียนเสียสิ้นไส้สิ้นพุง, หมดไส้หมดพุง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เสนอหน้า

ก. แสดงตัวให้ผู้มีอำนาจเหนือเห็นอยู่เสมอทั้ง ๆ ที่ตนเองมิได้มีหน้าที่เกี่ยวข้อง เพื่อผลประโยชน์ตอบแทน, พยายามแสดงตัวให้ปรากฏต่อสาธารณชนอยู่เสมอ เช่น เวลาเขาถ่ายรูปกันจะต้องเสนอหน้าเข้าไปร่วมถ่ายรูปด้วย.
 พจนานุกรมไทย

ผู้ใดไม่มีความอาลัย รู้แล้ว หาความสงสัยมิได้ เราเรียกผู้หยั่งลงสู่อมตะบรรลุประโยชน์แล้วนั้น ว่าเป็นพราหมณ์

หมวดบุคคล
 พุทธสุภาษิต