ผลการค้นหา

มวย* *มวย *มวย*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มวย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 236 รายการ

หย็องแหย็ง,หย็องแหย็ง ๆ

ว. ทำท่าเล่น ๆ ไม่เอาจริงเอาจัง เช่น นักมวยคู่นี้มัวแต่เต้นหย็องแหย็ง ๆ ไม่ชกกันเสียที; ไม่มีท่าทาง, ไม่เป็นระเบียบ, เช่น เต้นหย็องแหย็ง กระโดดหย็องแหย็ง ๆ.
 พจนานุกรมไทย

คลี่

[คฺลี่] ก. คลายสิ่งที่ม้วนหรือพับอยู่ เช่น คลี่ผ้า คลี่มวยผม, ทำให้แผ่ออก เช่น คลี่พัด คลี่ไพ่, ขยายออก เช่น ดอกไม้คลี่กลีบ.
 พจนานุกรมไทย

ไม้เป็น

น. ท่าสำคัญของกระบี่กระบองหรือมวยในการป้องกันตัวโดยใช้ปฏิภาณไหวพริบแก้ไขให้พ้นภัยจากปรปักษ์เมื่อคราวเข้าที่คับขัน, ตรงข้ามกับ ไม้เด็ด หรือ ไม้ตาย.
 พจนานุกรมไทย

ลองเชิง

ก. หยั่งท่าทีดูว่ามีความสามารถแค่ไหน เช่น นักมวยประหมัดเบา ๆ ลองเชิงคู่ต่อสู้, คะนอง, ตื่นเต้น, โลดโผน.
 พจนานุกรมไทย

เวทิ,เวที,เวที

น. ที่ที่ยกขึ้นให้สูงใช้เป็นที่ทำการสักการบูชา, แท่นบูชา; ยกพื้นสำหรับเล่นละครและอื่น ๆ เช่น เวทีละคร เวทีมวย. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

world champion

แชมป์โลก

N

เขารับหน้าที่เป็นโปรโมเตอร์จัดมวยชิงแชมป์โลกจนได้แชมป์โลกคนใหม่

ผู้ชนะเลิศระดับโลก
 EN-TH Dictionary

ไม้เด็ด,ไม้ตาย

น. ท่าสำคัญในการต่อสู้กระบี่กระบองหรือมวยซึ่งทำให้ฝ่ายปรปักษ์ไม่สามารถจะสู้ได้อีก, ตรงข้ามกับ ไม้เป็น, โดยปริยายหมายถึงวิธีการที่จะเอาชนะศัตรูได้ เช่น เขาใช้ไม้ตาย เขามีไม้ตาย.
 พจนานุกรมไทย

ย่างสามขุม

น. ท่าเดินเข้าหาคู่ต่อสู้หรือถอยจากคู่ต่อสู้ของนักมวยนักกระบี่กระบองเป็นต้น โดยเดินก้าวย่างเป็นสลับฟันปลา มีตำแหน่งวางเท้าเป็น ๓ เส้า.
 พจนานุกรมไทย

ลูกหลง

น. ลูกที่เกิดทีหลังห่างจากพี่เป็นเวลานานปี; ลูกปืนที่ค้างอยู่ในกระบอกปืนโดยหลงลืม, ลูกปืนหรือสิ่งอื่นที่พลาดไปถูกผู้อื่นซึ่งมิได้หมายไว้, โดยปริยายหมายถึงการที่ผู้ใดผู้หนึ่งพลอยได้รับเคราะห์หรืออันตรายจากการกระทำของผู้อื่นโดยผู้กระทำมิได้มีเจตนาเช่นนั้น เช่น กรรมการห้ามมวยถูกลูกหลงของนักมวยลงไปหมอบกับพื้นเวที.
 พจนานุกรมไทย

fan

แฟน

N

นักมวยออกหมัดรุกไล่คู่ชกเรียกเสียงโห่ฮาจากแฟนมวยรอบสนามได้ทุกระยะ

ผู้นิยมชมชอบในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ฟุตบอล ภาพยนตร์ ดารานักร้อง
 EN-TH Dictionary

opponents

คู่ต่อสู้

N

ฉันเป็นนักมวยหัดใหม่ที่แพ้น็อคแก่คู่ต่อสู้เพียงแค่ยกแรกเท่านั้น
 EN-TH Dictionary

กะเอว

น. เอว เช่น ถวัดเท้าท่าเตะมวย ตึงเมื่อย หายฮา แก้กะเอวขดค้อม เข่าคู้โขยกโขยง. (จารึกวัดโพธิ์),สะเอว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย