ผลการค้นหา

ภิกษุ* *ภิกษุ *ภิกษุ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 350 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภิกษุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

title confered on Buddhist monk who passed the third grade in Buddhist theology

มหา

N

ท่านดีใจที่มหาฉ่ำได้ปริญญาดุษฎีบัณฑิตก่อนตาย

สมณศักดิ์ที่ใช้นำหน้าชื่อภิกษุผู้ที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป
 EN-TH Dictionary

numerative noun for kings, princes, princesses, priests, images of Buddha, gods, palaces, pagodas

องค์

N

พ่อแกรู้จักนับถือพระชั้นผู้ใหญ่ในวัดบวรฯ หลายองค์

ลักษณนามใช้เรียกภิกษุสามเณร นักบวชในศาสนาอื่น และสิ่งที่เคารพบูชาในทางศาสนาบางอย่าง
 EN-TH Dictionary

a priest 's waistband

รัดประคด

N

ผ้าที่ใช้รัดอก หรือสายที่ถักด้วยด้าย สำหรับรัดเอวของภิกษุสามเณร
 EN-TH Dictionary

one who waits on Buddhist priest

กัปปิยการก

N

ทิดปลิวเป็นกัปปิยการกของหลวงปู่แจ่ม

ผู้ปฏิบัติพระภิกษุในเรื่องปัจจัย 4 คือ จีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม
 EN-TH Dictionary

roll a monk's robe and put it on the shoulder

ดอง

V

สาวกในสำนักธรรมกายเท่านั้นที่แต่งกายผูกผ้ารัดอกห่มครองหรือห่มดอง

วิธีห่มผ้าของภิกษุสามเณรอย่างหนึ่งโดยปิดบ่าซ้าย เปิดบ่าขวา เรียกว่า ห่มดอง
 EN-TH Dictionary

ตุ๊

สาธุ

สาธุ

(ไทย) คำสำหรับเรียกพระภิกษุ ทางภาคเหนือ กร่อนมาจาก สาธุ
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

be free from evil

หลุดพ้น

V

จะเห็นได้ว่าภิกษุจำนวนหนึ่งมิได้บวช เพราะต้องการที่จะหลุดพ้น แต่เพราะเห็นว่าสามารถหาประโยชน์จากการบวชได้

หมดกิเลส
 EN-TH Dictionary

grade in Buddhist theology

ประโยค

N

ปีนี้มีพระภิกษุสามเณรสอบไล่ได้เปรียญ 9 ประโยคถึง 23 รูป

ชั้นแห่งความรู้ภาษาบาลี
 EN-TH Dictionary

stay in a Buddhist monastery during the Buddhist Lent

จำพรรษา

V

เมื่อถึงฤดูกาลเข้าพรรษา พระภิกษุต้องเข้าจำพรรษาในวัดหนึ่งวัดใด จะไปค้างคืนที่อื่นไม่ได้

อยู่ประจำที่วัด 3 เดือนในฤดูฝน (ใช้แก่พระสงฆ์)
 EN-TH Dictionary

เมื่อภิกษุมีมานะ ประมาทแล้ว มีความหวังในภายนอก, ศีล สมาธิ ปัญญา ย่อมไม่ถึงความบริบูรณ์

หมวดศีล
 พุทธสุภาษิต

pilgrimage

ธุดงค์

N

องค์คุณเครื่องกำจัดกิเลส, ชื่อวัตรปฏิบัติอย่างเคร่งครัดของภิกษุ มี 13 อย่าง เช่น การอยู่ในป่า การอยู่โคนไม้
 EN-TH Dictionary

มัชฌิมภูมิ

[-พูม] น. ภูมิหรือชั้นของคนชั้นกลาง, ในคณะสงฆ์หมายถึงภิกษุที่มีพรรษาตั้งแต่ ๕ ถึง ๙, ภิกษุจัดเป็น ๓ ชั้น ชั้นต้น คือ นวกภูมิ (ชั้นใหม่) มีพรรษาตํ่ากว่า ๕, ชั้นกลาง คือ มัชฌิมภูมิ, และชั้นสูง คือ เถรภูมิ (ชั้นพระเถระ) มีพรรษาตั้งแต่ ๑๐ ขึ้นไป. (ป.).
 พจนานุกรมไทย