ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. มักดุด่าว่าร้าย.
ก. พูดจาดุด่าแต่น้ำใจดี.
น. ดาดฟ้าเรือ.
ว. ชอบโพนทะนาหรือเปิดเผยเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนรู้มา.
(สำ) ก. พูดอย่างหนึ่แต่ทำอีกอย่างหนึ่ง. ว. ปากกับใจไม่ตรงกัน.
(สำ) ก. พอพูดก็ทำเลย.
ว. ชอบเปิดเผยเรื่องของผู้อื่น.
ก. โต้เถียง, ทะเลาะ, ในคำว่า เป็นปากเสียง มีปากเสียง. น. ผู้พูดหรือโต้เถียงแทน เช่น ผู้แทนราษฎรเป็นปากเสียงของประชาชน.
ว. ไม่ใคร่พูดขอร้องต่อใคร ๆ, ไม่ใคร่ทักทายใคร. ก. พูดได้ช้า (ใช้แก่เด็กที่สอนพูด). น. เรียกยุงที่กัดเจ็บมาก ว่า ยุงปากหนัก.
ว. ชอบพูดจาว่าร้ายคนอื่น.
น. ปากที่มีลักษณะยื่นบานเหมือนปากหมู.