ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 222 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กับ,กับ,กับข้าว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

bits

เศษ

N

เขาเลี้ยงหมาข้างถนนโดยใช้เศษเนื้อไก่บ้าง เนื้อหมูบ้างคลุกกับข้าว

ส่วนปลีกย่อยหรือส่วนย่อย, ชิ้นเล็กชิ้นน้อย
 EN-TH Dictionary

be excited by seeing some spectacular things

ตื่นตาตื่นใจ

V

เมื่อท่านเข้าไปในห้องโถงกลางห้องแรก ท่านจะตื่นตาตื่นใจไปกับข้าวของต่างๆ ที่บริษัทห้างร้านทั้งหลายได้ส่งเข้ามาร่วมกิจกรรม

ตื่นเต้นเพราะได้พบได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยพบเคยเห็น
 EN-TH Dictionary

stove

เตาถ่าน

N

คนสมัยก่อนสูบบุหรี่มวนแทนยาเส้น หุงข้าวทำกับข้าวโดยใช้เตาถ่าน
 EN-TH Dictionary

คาว

น. กลิ่นเหม็นอย่างหนึ่งอย่างกลิ่นปลาสดเนื้อสด; โดยปริยายหมายถึงความเสื่อมเสีย ความมัวหมอง มลทิน เช่น ราคีคาว คนนั้นยังมีคาว; เรียกกับข้าวว่า ของคาว, คู่กับ ขนม ว่า ของหวาน.
 พจนานุกรมไทย

พริกกะเกลือ

น. กับข้าวชนิดหนึ่งเอามะพร้าวตำจนมีนํ้ามันออกมา ใส่เกลือกับนํ้าตาล มีรสหวานเค็ม, เครื่องจิ้มผลไม้เปรี้ยวเป็นต้น ทำด้วยพริก เกลือ และน้ำตาล.
 พจนานุกรมไทย

roasted red pork

หมูแดง

N

สวงหันไปปลื้มหมูแดงเนื้อหนาเคี้ยวจมเขี้ยวของสุภาแทนกับข้าวพื้นๆ ของดวง

เนื้อหมูคลุกน้ำซีอิ๊วหรือเต้าหู้ยี เป็นต้น แล้วย่างให้สุก ระอุ
 EN-TH Dictionary

1.ดอกเกว้ยฮวา 2.วิธีทำข้าวที่ใส่ไข่มักใช้กับชื่อกับข้าวหรือน้ำแกง

木樨

[mù xī]
 คำศัพท์ไทย – จีน

ข้าวเหนียวมูน

ข้าวเหนียวมูล

มูน = เอากะทิเคล้ากับข้าวเหนียวเพื่อให้มัน
 คำไทยที่มักเขียนผิด

บูดู

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. น้ำที่ได้จากปลาหมักจนเปื่อย ต้มสุกแล้วปรุงรส มี ๒ ชนิด คือ บูดูแบบเค็ม เป็นเครื่องจิ้มกับผักสด และบูดูแบบหวาน สำหรับคลุกกับข้าวยำปักษ์ใต้.
 พจนานุกรมไทย

อย่าง

[หฺย่าง] น. วิธี, แบบ, เยี่ยง, เช่น ทำอย่างนี้ เขียนอย่างนั้น, ลักษณนามบอกจำนวน หมายถึง ชนิด, สิ่ง, เช่น ทำกับข้าวไว้ ๒ อย่าง ทำงานหลายอย่าง. ว. เหมือน เช่น อย่างใจ อย่างเคย, ใช้ประกอบคำวิเศษณ์ หมายความว่า โดยอาการที่ เช่น อย่างดี อย่างเข้มแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

ข้าวหลามตัด

น. ข้าวเหนียวนึ่งอัดใส่ถาดโรยถั่วทอง ตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน มักกินกับข้าวหมาก; เรียกรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านทั้ง ๔ ยาวเท่ากัน แต่ไม่มีมุมภายในเป็นมุมฉาก ว่า สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด, สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

กระพอก

น. กล่องสานมีฝาครอบสำหรับใส่อาหาร; หม้อ (มงคลทีปนีแปลร้อย กุมภชาดก); กระบะสำหรับใส่กับข้าว เช่น ร่วมกระพอกจอกจานร้านเรือนเดียว. (สุ. สอนเด็ก); การเลี้ยงกัน, ที่เลี้ยงกัน. (อะหม พอก ว่า เลี้ยงกัน).
 พจนานุกรมไทย