คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ไส้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 410 รายการ

ไส้แห้ง

ว. ยากจน, อดอยาก.

ไส้อั่ว

(ถิ่น-พายัพ) น. ชื่ออาหารชนิดหนึ่ง ใช้หมูสับคลุกกับเครื่องปรุงแล้วยัดในไส้หมู อาจย่างหรือทอดให้สุกเกรียมก็ได้.

หนอนบ่อนไส้

(สำ) น. ฝ่ายตรงข้ามที่เข้ามาทำทีเป็นพวกเพื่อบ่อนทำลาย.

หมดพุง,หมดไส้หมดพุง

ว. หมดความรู้ เช่น ครูสอนศิษย์จนหมดพุง; อาการที่เปิดเผยโดยมิได้ปิดบังอำพราง เช่น สารภาพจนหมดไส้หมดพุง, สิ้นไส้สิ้นพุง ก็ว่า.

หมดไส้หมดพุง

ว. หมดความรู้ เช่น ครูสอนศิษย์จนหมดพุง; อาการที่เปิดเผยโดยมิได้ปิดบังอำพราง เช่น สารภาพจนหมดไส้หมดพุง, สิ้นไส้สิ้นพุง ก็ว่า.

หมั่นไส้

ก. ชังนํ้าหน้า, รู้สึกขวางหูขวางตา; (ปาก) ชวนให้รู้สึกเอ็นดู, (มักใช้แก่เด็ก), เช่น เด็กคนนี้อ้วนแก้มยุ้ย น่าหมั่นไส้, มันไส้ ก็ว่า.

หัวไส้

น. กระเพาะปัสสาวะ; ดาก; หัวริดสีดวงทวาร.

เห็นขี้ดีกว่าไส้

(สำ) ก. เห็นคนอื่นดีกว่าญาติพี่น้อง.

อกไหม้ไส้ขม

(สำ) ก. เป็นทุกข์อย่างแสนสาหัส.

พระอันตะ

ไส้ใหญ่

ร่างกาย

พระอันตคุณ

ไส้น้อย, ไส้ทบ

ร่างกาย

พระกุญชะ

ไส้พุง

ร่างกาย