ผลการค้นหา

ค้นเจอ 637 รายการ

ฉากแข็ง

น. ฉากตั้ง.

พจนานุกรมไทย

ตับแข็ง

น. ชื่อโรคเรื้อรังที่เกิดแก่ตับ ทำให้เนื้อเยื่อของตับหดตัวและมีจำนวนน้อยลง ส่วนเนื้อเยื่อยึดต่อมีจำนวนมากขึ้นผิดปรกติ มักทำให้เกิดอาการบวมที่ท้อง ตาเหลือง ซึม หมดสติ และอาเจียนเป็นโลหิต.

พจนานุกรมไทย

ตาแข็ง

ว. ไม่ง่วง, ไม่กะพริบง่าย.

พจนานุกรมไทย

ท้องแข็ง

ว. อาการที่หน้าท้องตึงเพราะหัวเราะเต็มที่, ท้องคัดท้องแข็ง ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

ท้องคัดท้องแข็ง

ว. อาการที่หน้าท้องตึงเพราะหัวเราะเต็มที่, ท้องแข็ง ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

น้ำแข็ง

น. นํ้าที่ถูกความเย็นจัดจนแข็งตัวเป็นก้อน.

พจนานุกรมไทย

น้ำค้างแข็ง

น. นํ้าค้างที่แข็งตัวอยู่ตามต้นไม้ซึ่งอยู่ใกล้พื้นดิน เมื่ออุณหภูมิผิวหน้าของพื้นดินตํ่ากว่า ๐ °ซ.

พจนานุกรมไทย

ใบแข็ง

น. เรือเดินทะเลที่ใช้เสื่อเป็นใบ ใช้ไม้เป็นกระดูก เรียกว่า เรือใบแข็ง.

พจนานุกรมไทย

ปากแข็ง

ว. พูดยืนยันหรือเถียงอย่างดื้อดันไม่ยอมจำนนข้อเท็จจริง.

พจนานุกรมไทย

ปีกกล้าขาแข็ง

ก. พึ่งตัวเองได้, เป็นคำที่ผู้ใหญ่มักใช้กล่าวเชิงตำหนิติเตียนผู้น้อย.

พจนานุกรมไทย

แป้งแข็ง

น. แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ.

พจนานุกรมไทย

แผลริมแข็ง

น. แผลที่อวัยวะสืบพันธุ์เนื่องจากเชื้อกามโรคซิฟิลิส จะเกิดเป็นตุ่มขึ้นก่อนแล้วแตกเป็นแผล ลักษณะก้นแผลเรียบ ขอบนูนแข็ง แผลมักสะอาด ไม่รู้สึกเจ็บ.

พจนานุกรมไทย