ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หัก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 491 รายการ

ปรักหักพัง

[ปะหฺรัก-] ก. ชำรุด, ทรุดโทรม, (ใช้แก่สิ่งก่อสร้าง).
 พจนานุกรมไทย

ปีกหัก

(ปาก) ว. ที่ประสบความผิดหวังหรือพลาดพลั้งอย่างรุนแรงจนหมดกำลัง.
 พจนานุกรมไทย

พญาดาบหัก

ดู ราชดัด.
 พจนานุกรมไทย

มุมหักเห

(แสง) น. มุมระหว่างรังสีหักเหกับเส้นปรกติที่ลากผ่านจุดตกกระทบบนผิววัตถุ.
 พจนานุกรมไทย

ลำหักลำโค่น

(สำ) น. ชั้นเชิงที่ใช้หักโค่นอีกฝ่ายหนึ่งอย่างรุนแรง ดุเดือด หรือโดยไม่ปรานีปราศรัย เช่น นักมวยคนนี้ชกมีลำหักลำโค่นดี. ว. ใช้ชั้นเชิงหักโค่นอีกฝ่ายหนึ่งอย่างรุนแรง ดุเดือด หรือโดยไม่ปรานีปราศรัย เช่น การที่จะเอาชนะนักมวยคนนี้ต้องใช้วิธีลำหักลำโค่น.
 พจนานุกรมไทย

หน้าหัก

น. หน้าซึ่งมีสันจมูกคล้ายหักเข้าไป.
 พจนานุกรมไทย

หัก

ก. พับงอ, พับงอหรือทำให้พับให้งอเพื่อให้ขาดหรือหลุดออกจากกัน; เอาออกจากจำนวนที่มีอยู่ เช่น หักจำนวนเงิน; ถูกตีอย่างแรงจนงงม่อยไป (ใช้แก่ไก่); เลี้ยวอย่างกะทันหัน เช่น หักหัวเรือ หักพวงมาลัย; เรียกแต้มลูกเต๋า ๓ ลูก ที่ขึ้นแต้ม ๑ ๒ ๓ ตามลำดับ ถือว่าเป็นแต้มเลวที่สุด.
 พจนานุกรมไทย

หักกลบลบหนี้

(กฎ) น. การนำเอาหนี้ที่บุคคล ๒ คนต่างเป็นลูกหนี้และเจ้าหนี้ในมูลหนี้อันมีวัตถุประสงค์เป็นอย่างเดียวกัน มาหักลบกันเท่าจำนวนหนี้ที่ตรงกัน เพื่อให้ลูกหนี้หลุดพ้นจากหนี้นั้น.
 พจนานุกรมไทย

หักคอ

(ปาก) ก. ถือวิสาสะบังคับเอา.
 พจนานุกรมไทย

หักใจ

ก. ตัดใจไม่คิดในเหตุที่เกิดขึ้น, มักใช้กับเหตุการณ์ที่ทำให้เสียใจหรือสูญเสียเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หักด้ามพร้าด้วยเข่า

(สำ) ก. หักโหมเอาด้วยกำลัง, ใช้อำนาจบังคับเอา.
 พจนานุกรมไทย

หักทองขวาง

น. วิธีปักไหมทอง หักเส้นไปตามขวางลาย ใช้ปักเครื่องสูง.
 พจนานุกรมไทย