ผลการค้นหา

โคน* *โคน *โคน*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โคน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 316 รายการ

รักแร้

น. ส่วนร่างกายที่อยู่ใต้โคนแขนเหนือสีข้างขึ้นไป; เรียกส่วนของสิ่งก่อสร้างตอนที่ผนังกับผนังจดกันเป็นมุมฉากทั้งด้านในและด้านนอก เช่น รักแร้ปราสาท รักแร้กำแพงแก้ว รักแร้โบสถ์.
 พจนานุกรมไทย

throat

ร่องโคนฟันเลื่อย [ป่าไม้]; คอ, คอคอด, คอขวด, ร่องตักน้ำ [โยธา]; ร่องตักน้ำ [ช่างก่อสร้าง]; คอคอด [ยานยนต์, ศัพท์พลังงาน]
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

ใบก้นปิด

น. ชื่อไม้เถาชนิด Stephania japonica (Thunb.) Miers var. discolor (Blume) Forman ในวงศ์ Menispermaceae ก้านใบลํ้าอยู่ใต้โคนใบ ใบใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

drip

ซิบ

V

เขาโดนครูตีจนเลือดซิบ ตั้งแต่ฝ่ามือถึงโคนแขน ด้วยความผิดฐานทำเลขผิด

อาการที่เลือดไหลออกน้อยๆ
 EN-TH Dictionary

ง่ามถ่อ

น. ไม้ที่มีรูปร่างโค้งคล้ายง่ามมือที่เสียบปลายถ่อเอาไว้สำหรับให้หัวไหล่ดันถ่อได้ถนัด มักจะใช้ผ้าพันเพื่อกันไม่ให้ไหล่เจ็บ, เหล็กที่มีรูปร่างโค้งคล้ายเขาควายมีปลอกอัดที่โคนถ่อ ใช้สำหรับตู๊เรือหรือสำหรับกดลงในดินเพื่อไม่ให้โคนถ่อจมลึกลงไป, ลักษณะหัวที่มีผมเถิกเข้าไปเป็น ๒ แฉกเหมือนง่ามถ่อ.
 พจนานุกรมไทย

โคล

[โคน] น. ชนกลุ่มหนึ่งในประเทศอินเดียฝ่ายใต้ เช่น ผู้สืบสัมพันธ์โคตรเค้าโคลตระกูล ทิชาเชื้อชาติธชีชูชก. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

เงี่ยง

น. กระดูกแหลมของปลาบางชนิด เช่น ปลากระเบนมีเงี่ยงที่โคนหาง หรือปลาดุกมีเงี่ยงที่ครีบอก, แง่ของสิ่งของบางอย่าง มีรูปหยักตอนปลายเช่นเบ็ดหรือลูกศร.
 พจนานุกรมไทย

ทรงกระเทียม

[ซง-] น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Eleocharis dulcis (Burm.f.) Hensch. var. dulcis.ในวงศ์ Cyperaceae ลำต้นกลม มีกาบบาง ๆ หุ้มที่โคน ดอกเป็นกระจุก มีหัวกินได้.
 พจนานุกรมไทย

แหมะ

[แหฺมะ] ก. นั่งหรือวางของทิ้งไว้ชั่วคราว เช่น เดินมาจนเหนื่อยเลยแหมะอยู่ที่โคนต้นไม้ก่อน เอาของแหมะไว้ตรงนี้อีกแล้ว. ว. อาการที่นั่งหรือวางของทิ้งไว้ชั่วคราว เช่น นั่งแหมะ วางของแหมะ.
 พจนานุกรมไทย

overthrow

ขุดโค่น

V

ประชาชนยกย่องเขาราวกับพระเอกขี่ม้าขาวมาขุดโค่นถอนโคนอำนาจของผู้นำเผด็จการทิ้ง
 EN-TH Dictionary

ดูกไก่ดำ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Prismatomeris malayana Ridl. ในวงศ์ Rubiaceae สูงได้ถึง ๓ เมตร ใบรี ออกตรงข้ามกัน ปลายและโคนใบแหลม ดอกสีขาว กลิ่นหอม.
 พจนานุกรมไทย

รุ่ย

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Bruguiera cylindrica (L.) Blume ในวงศ์ Rhizophoraceae ขึ้นตามป่าชายเลน โคนต้นมีรากหายใจโค้งคล้ายรูปหัวเข่า ผลยาวเหมือนฝักถั่ว, ถั่วขาว ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย