ผลการค้นหา

ค้นเจอ 505 รายการ

คณาจารย์

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

พจนานุกรมไทย

คณาธิการ

น. ผู้มีอำนาจในคณะ, ผู้ปกครองคณะ, เรียกภิกษุผู้ทำหน้าที่ในด้านการปกครองคณะสงฆ์ตั้งแต่ผู้ช่วยเจ้าอาวาสขึ้นไปว่า พระคณาธิการ. (ป., ส. คณ + อธิการ).

พจนานุกรมไทย

คณาธิปไตย

[คะนาทิปะไต, คะนาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่ง ซึ่งปกครองโดยคณะบุคคลจำนวนน้อยของสังคม มักได้แก่ กลุ่มผู้อาวุโส กลุ่มทหาร หรือ กลุ่มปฏิวัติ. (ป. คณ + อธิปเตยฺย).

พจนานุกรมไทย

คณานับ

ก. นับ.

พจนานุกรมไทย

คณานุกรม

น. ฐานานุกรมของเจ้าคณะใหญ่และรองเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายพระสงฆ์จีนและพระสงฆ์ญวน.

พจนานุกรมไทย

คณิกา

น. หญิงงามเมือง. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

คณิต,คณิต-

[คะนิด, คะนิดตะ-] น. การนับ, การคำนวณ, วิชาคำนวณ, มักใช้เป็นคำหลังของวิชาบางประเภท เช่น พีชคณิต เรขาคณิต.

พจนานุกรมไทย

คณิตศาสตร์

[คะนิดตะสาด] น. วิชาว่าด้วยการคำนวณ. (ส. คณิต + ศาสฺตฺร).

พจนานุกรมไทย

คณิตศาสตร์

คณิต + ศาสตร์

คำสมาส

คณาจารย์

คณ + อาจารย์

คำสนธิ

คณินทร์

เป็นใหญ่กว่าคนทั้งหลาย

คะ-นิน

ชื่อมงคล

คณิสสร

เป็นใหญ่กว่าคนทั้งหลาย

คะ-นิด-สอน

ชื่อมงคล