ผลการค้นหา

แกง* *แกง *แกง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แกง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 233 รายการ

คนพาล ถึงอยู่ใกล้บัณฑิต จนตลอดชีวิต ก็ไม่รู้แจ้งธรรม เสมือนทัพพี ที่ไม่รู้รสแกง

หมวดคบหา
 พุทธสุภาษิต

spicy chicken-curry in coconut milk

ต้มข่า

N

แม่เขาทำต้มข่าไก่ได้อร่อยมาก

ชื่อแกงอย่างหนึ่ง มีลักษณะคล้ายต้มยำกะทิ แต่มักใช้เนื้อไก่ ใส่ข่าอ่อน ปรุงรสด้วยน้ำพริกเผา น้ำปลา มะนาว พริกขี้หนู
 EN-TH Dictionary

กระไอ

น. กลิ่น (ใช้เฉพาะกลิ่นของสิ่งที่จวนจะบูด) เช่น แกงมีกระไอจวนจะบูดแล้ว, สะไอ ก็ว่า. ว. มีกลิ่นเหม็นแสดงว่าจวนจะบูด เช่น ข้าวเหม็นกระไอ, สะไอ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

บูด

ว. มีรสเปรี้ยวและมีกลิ่นเหม็นเปรี้ยวแสดงว่าเสีย (ใช้แก่อาหาร) เช่น ข้าวบูด แกงบูด; ทำหน้าแสดงอาการไม่พอใจ เรียกว่า ทำหน้าบูด.
 พจนานุกรมไทย

สะไอ

น. กลิ่น (ใช้เฉพาะกลิ่นของสิ่งที่จวนจะบูด) เช่น แกงมีสะไอจวนจะบูดแล้ว, กระไอ ก็ว่า. ว. มีกลิ่นเหม็นแสดงว่าจวนจะบูด เช่น ข้าวเหม็นสะไอ, กระไอ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

พยัญชนะ

[พะยันชะนะ] น. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยใช้อวัยวะส่วนต่าง ๆ ในปากและคอ เช่น เสียง ป โดยทั่วไปจะออกเสียงพยัญชนะร่วมกับเสียงสระ, เสียงพยัญชนะ ก็เรียก; ตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงพยัญชนะ เช่น ก ข, รูปพยัญชนะ ก็เรียก, ตัวหนังสือ เช่น แปลโดยพยัญชนะ; กับข้าวที่ไม่ใช่แกง, คู่กับ สูปะ ซึ่งหมายถึง แกง. (ป. พฺยญฺชน, วฺยญฺชน; ส. วฺยญฺชน); ลักษณะของร่างกาย.
 พจนานุกรมไทย

fried spare-ribs

ซี่โครงหมูทอด

N

ที่ร้านนี้ บ้านเรานิยมไปทานเย็นวันเสาร์โดยมักสั่งซี่โครงหมูทอดและแกงป่าไก่

ซี่โครงหมูทำให้สุกด้วยน้ำมันที่เดือด
 EN-TH Dictionary

เปื้อน

ก. ติดสิ่งที่ทำให้เกิดสกปรก น่ารังเกียจ หรือไม่ต้องการ เช่น เปื้อนโคลน เปื้อนแกง เปื้อนเลือด. ว. มีสิ่งสกปรก น่ารังเกียจ หรือไม่ต้องการติดอยู่ เช่น มือเปื้อน ผ้าเปื้อน.
 พจนานุกรมไทย

spicy lemongrass soup

ต้มยำ

N

แม่ครัวกำลังทำต้มยำกุ้ง

ชื่อแกงอย่างหนึ่ง ใช้เนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์อื่นต้มในน้ำเปล่าหรือในกะทิ ใส่ตะไคร้ ใบมะกรูด และปรุงรสเปรี้ยวเค็มด้วยน้ำพริกเผาหรือน้ำพริก
 EN-TH Dictionary

กินแกงแข้คางกะแจปากบ่ลั่น กินกะท้างคางกระด้างปากบ่เป็นซั่นบ้อ

ได้กินแล้วไม่พูดไม่จา
 คำผญา

1.ดอกเกว้ยฮวา 2.วิธีทำข้าวที่ใส่ไข่มักใช้กับชื่อกับข้าวหรือน้ำแกง

木樨

[mù xī]
 คำศัพท์ไทย – จีน

กะหรี่

น. แกงชนิดหนึ่ง สีเหลือง ปรุงด้วยเครื่องแกงกะหรี่; เรียกเครื่องแกงกะหรี่ซึ่งประกอบด้วยขมิ้นและเครื่องเทศอื่น ๆ บดเป็นผงว่า ผงกะหรี่. (มลายู มาจากทมิฬว่า ผัด; อ. curry).
 พจนานุกรมไทย