ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อัดจะกฺลับ] น. โคมอย่างหนึ่งทำด้วยทองเหลือง บางทีมีระย้าห้อยด้วย ใช้ในสมัยโบราณ.
掛軸
かけじく
n
掛け軸
เปีย
N
หล่อนเลิกไว้เปียเส้นโตแล้วเปลี่ยนมาเป็นไว้ผมสั้นเสมอใบหู
ผมที่ไว้ยาวบริเวณท้ายทอย, ผมที่ถักห้อยยาวลงมา
กะรุงกะรัง
ADV
หล่อนแต่งตัวกะรุงกะรังเหลือเกิน
อาการที่ห้อยหรือแขวนเครื่องประดับเป็นต้น จนดูรุงรัง
[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.
น. เครือเถา เช่น ย่านวันยอ ย่านลิเภา, เรียกรากไทรที่ห้อยย้อยลงมาว่า ย่านไทร.
(การบิน) เชือกยาวที่แขวนห้อยออกมานอกบัลลูน ซึ่งช่วยให้หยุดและถ่วงในขณะจะลงสู่พื้น
น. ผมที่ไว้ยาวบริเวณท้ายทอย, ผมที่ถักห้อยยาวลงมา, ผมเปีย หรือ หางเปีย ก็เรียก, เรียกลายที่ถักตอก ๓ ขาไขว้กันว่า ลายเปีย หรือ ลายผมเปีย; พวงมาลัยที่มีอุบะห้อยลงมาเหมือนผมเปีย. (จ.).
ยาน
V
เขามองมัดกล้ามที่เริ่มยานลงไปตามวัยในกระจกเงา
อาการที่หย่อนลงหรือห้อยลงกว่าระดับที่ควรมีควรเป็นตามปกติ
อัจกลับ
โคมอย่างหนึ่งทำด้วยทองเหลือง บางทีมีระย้าห้อย ใช้ในสมัยโบราณ
โตงเตง
ไม้ 4 อันที่แขวนห้อยอยู่กลางประตูเพนียดช้างเข้าออก