ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คำนำหน้าต้นไม้หรือผลไม้บางอย่าง กร่อนมาจากคำ “หมาก” โบราณแปลว่า ลูกไม้, ผลไม้.
น. หมากที่ถือกันว่าเมื่อเสกแล้วเป็นตัวแมลงภู่ ทำให้ผู้กินแล้วลุ่มหลงรัก.
[เหฺลาหฺลก] น. ชื่อหมากชนิดหนึ่งเปลือกอ่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
一目
いちもく
n-adv
先手
せんて
n
อด
V
ย่าเคี้ยวหมากอยู่เต็มปากแต่ก็อดจะพูดออกมาไม่ได้
กลั้นเอาไว้
แต่ก่อนแต่กี้
ADV
แต่ก่อนแต่กี้คนไทยนิยมกินหมาก
กาบปูเล
N
คุณยายเย็บกาบปูเลจากกาบหมาก
ส่วนล่างของทางใบที่หุ้มรอบลำต้นหมากเมื่อแก่จัดแล้วหลุดลงมา
แจะ
INT
ยายนั่งเคี้ยวหมากแจะๆ
เสียงดังเช่นนั้น
หมากดิบ
หมากดิบ หมากแห้ง ยายก็กินได้อร่อยหมด
ผลหมากที่เก็บมาสดๆ จากต้น ยังไม่แก่
กลี่
ภาชนะสำหรับใส่หมากบุหรี่ โดยมากมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
แหยะ
เขาเคี้ยวข้าวแหยะๆ อย่างไม่เต็มใจจะกิน
อาการที่เคี้ยวข้าวเคี้ยวหมากเนิบๆ เป็นต้น