ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อย่างหงุดหงิด, อย่างฉุนเฉียว, อย่างอารมณ์เสีย, อย่างไม่สบอารมณ์, อย่างเบื่อหน่าย, อย่างรำคาญ
ADV
ว. มีลักษณะแคบ ๆ เป็นซอกเล็กซอกน้อยน่ารำคาญ.
อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือรำคาญใจเป็นต้น. (ตัดมาจาก พุทโธ่).
(ปาก) ก. ให้เพื่อตัดความรำคาญเป็นต้น, ให้เพราะดูถูก, เช่น เอาเงินฟาดหัวไป.
傒倖
[xī xìng]
醒脾
[xǐng pí]
(สำ) ก. รู้มากเกินไปจนทำให้ยุ่งยากใจ, มักพูดเข้าคู่กับ รู้น้อยพลอยรำคาญ เป็น รู้มากยากนาน รู้น้อยพลอยรำคาญ.
ฮื้อ
INT
หล่อนร้องฮื้อ เมื่อไม่เห็นด้วยในสิ่งที่เขาพูด
คำที่เปล่งออกมาแสดงความรำคาญหรือไม่พอใจ
ทำให้เจ็บป่วย, ทำให้เจ็บปวด, ทำให้เดือดร้อน, ทำให้รำคาญ, ทำให้ทรมาน
VT
หยุด (การกระทำ เช่น การทำให้ผู้อื่นรำคาญ)(คำไม่เป็นทางการ)
PHRV
คนช่างพูด (จนน่ารำคาญ), คนพูดมาก, คนพูดเจื้อยแจ้ว
SL
เรื่องไร้สาระ (คำหยาบแสดงความโกรธ / รำคาญ), เรื่องเหลวไหล