ตัวกรองผลการค้นหา
ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ
หมายถึง[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).
วรรณธนา
แปลว่ามีความงามและมีทรัพย์
วรรณรดา
แปลว่าผู้ยินดีในผิวพรรณงดงาม
พัชรีวรรณ
แปลว่างามดุจเพชร
จันทราวรรณ
แปลว่าผิวพรรณเปล่งปลั่ง
ชลิตวรรณ
แปลว่ามีผิวพรรณรุ่งเรือง มีผิวพรรณผ่องใส
วรรณวริน
แปลว่างดงามและประเสริฐ
ประกีรณกะ
อ่านว่าปฺระ-กี-ระ-นะ-กะ
ประเกียรณกะ
อ่านว่าปฺระ-เกียน-ระ-นะ-กะ
กมรวรรณ
แปลว่าผู้มีผิวพรรณงดงาม
จันทวรรณ
แปลว่ามีผิวงามดุจดวงจันทร์
จิรวรรณ
แปลว่าผู้เกิดในชนชั้นที่มั่นคง