ผลการค้นหา

ประไพพรรณ* *ประไพพรรณ *ประไพพรรณ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 262 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประไพพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขึ้นฉ่าย

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Apium graveolens L. ในวงศ์ Umbelliferae ใบคล้ายผักชีแต่โตกว่า กลิ่นฉุน เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.
 พจนานุกรมไทย

เทพี

น. เทวี, เรียกหญิงที่ทำหน้าที่โปรยพืชพรรณธัญญาหารในพิธีแรกนาว่า นางเทพี, หญิงที่ชนะประกวดความงาม เช่น เทพีสงกรานต์.
 พจนานุกรมไทย

epiphyte

พืชอาศัย

N

พืชที่อาศัยเกาะดูดน้ำและแร่ธาตุ หรือสารอาหารที่สังเคราะห์แล้วจากพรรณไม้อื่น ซึ่งอาจทำให้พืชนั้นเสียหายหรือตายได้
 EN-TH Dictionary

Chrysanthemun coronarium Linn

ตังโอ๋

N

เธอนำตังโอ๋ไปใส่ในข้าวต้มหมูสับ

ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Chrysanthemun coronarium Linn ในวงศ์ Compositae ใบเล็กหนา กลิ่นหอม กินได้ เป็นพรรณไม้ต่างประเทศ
 EN-TH Dictionary

Nelumbo nucifera

บัวหลวง

N

บัวหลวงเป็นบัวที่พบเห็นอยู่บ่อยๆ ในบึงทั่วไป

พรรณบัวน้ำชนิดหนึ่ง มีอยู่ทั่วในเมืองไทย มีเหง้าอยู่ในโคลนเลน ใบกลมหนาแข็งก้านใบเป็นหนาม
 EN-TH Dictionary

flower

ดอก

N

ดอกไม้กำลังออกดอกสะพรั่ง

ส่วนหนึ่งของพรรณไม้ที่ผลิออกจากต้นหรือกิ่ง มีหน้าที่ทำให้เกิดผลและเมล็ดเพื่อสืบพันธุ์ มีเกสรและเรณูเป็นเครื่องสืบพันธุ์ เรียกเต็มว่า ดอกไม้
 EN-TH Dictionary

กระดอม

ชื่อพรรณไม้จำพวกหนึ่ง มีรสขม มี ๓ ชนิด คือ กระดอมต้น กระดอมเครือ กระดอมพุ่ม อย่างว่า ยินขมในหมากกระดอมแคมฮั้ว (ฮุ่ง).

กระดอม
 ภาษาอีสาน

ขี้เหน

ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง ใบมีกลิ่นเหม็น ผลเมื่อสุกสีช้ำมีรสหวาน รากใช้ทำยาได้ เรียก ต้นขี้เหน.

ขี้ - เหน
 ภาษาอีสาน

ขี้เหล็กป่า

ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เกิดในป่า เรียก ขี้เหล็กป่า ขนาดเท่าขี้เหล็กบ้านแต่ใบใหญ่กว่า ใช้ทำยาแก้ไข้ได้ดี.

ขี้ - เหล็ก - ป่า
 ภาษาอีสาน

ข้าวสาลี

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Triticum aestivum L. ในวงศ์ Gramineae เป็นพรรณไม้ต่างประเทศ เมล็ดบดเป็นแป้ง เรียกว่า แป้งสาลี ใช้ทำขนมปังเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ตังโอ๋

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Chrysanthemum coronarium L. ในวงศ์ Compositae ใบเล็กหนา กลิ่นหอม กินได้ เป็นพรรณไม้ต่างประเทศ, งาไซ ก็เรียก. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

เบญจพรรณ

ว. ๕ สี, ๕ ชนิด; หลายอย่างคละกัน ไม่เป็นสำรับ ไม่เป็นชุด เช่น ของเบญจพรรณ, เรียกต้นไม้ต่าง ๆ ที่ปลูกไว้ในที่แห่งเดียวกันว่า ไม้เบญจพรรณ, เรียกป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกันว่า ป่าเบญจพรรณ.
 พจนานุกรมไทย