ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
曲笔
[qū bǐ]
น. กฎเกณฑ์ของการประพันธ์ที่บัญญัติให้ใช้พยางค์ที่มีเสียงเบา คือ พยางค์ที่ประกอบด้วยสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด เช่น จะ ติ แพะ.
ก. เรียกคำสุดท้ายของวรรคหน้าแห่งคำประพันธ์ที่คล้องจองกับคำใดคำหนึ่งในวรรคถัดไปว่า คำส่งสัมผัส.
กลอน
N
ในสมัยก่อนพ่อแม่ไม่อยากให้ลูกผู้หญิงรู้หนังสือเพราะกลัวจะเล่นเพลงยาวแต่งกลอนโต้ตอบกับผู้ชาย
คำประพันธ์ซึ่งแต่เดิมเรียกคำเรียงที่มีสัมผัสทั่วไป จะเป็นโคลง ฉันท์ หรือ กาพย์ ก็ตาม
ความสมเหตุสมผล
เมื่อพูดถึงความสมเหตุสมผลในงานประพันธ์พฤติกรรมของตัวละครอาจจะไม่ได้เป็นตัวแทนของมวลมนุษย์
ความมีเหตุผลสมควร, ความมีเหตุผลรับกันได้
ร้อยกรอง
วรรณกรรมของยุโรปเองก็นิยมใช้ร้อยกรอง ก่อนหันมานิยมใช้การประพันธ์แบบร้อยแก้ว
ถ้อยคำที่เรียบเรียงให้เป็นระเบียบตามฉันทลักษณ์
ปรีชาญาณ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระปรีชาญาณในการประพันธ์ดนตรี
疑り
うたぐり
n
น. กฎเกณฑ์ของการประพันธ์ที่บัญญัติให้ใช้พยางค์หรือคำที่มีรูปวรรณยุกต์เอก และบรรดาคำตายทั้งสิ้นในโคลงและร่ายใช้แทนเอกได้.
ทันใจ
V
การเล่าเรื่องด้วยคำประพันธ์ไม่ทันใจ และขัดความรู้สึกของคนสมัยปัจจุบัน
懸詞
かけことば
掛詞