ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ได้รับ ประสบ
ปะ-วิน
บริสุทธิ์อย่างยิ่ง
ปะวิ-มน
[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).
[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).
[ทะวิ] (แบบ) ว. สอง. (ป., ส.).
[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).
ว. วิกฤต. (ป. วิกต).
น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).
[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).
รัศมีความรุ่งเรืองเป็นของตน
ประ-พา-นิด
ยินดีที่สุด
ปรี-ชะ-ยุด
ยินดีที่เจริญ
ปรี-ชะ-ลิด