ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).
น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา; ยานทิพย์. (ป., ส.).
[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).
น้ำทิพย์ที่พระเจ้าประทานให้
N
ผู้มีรัศมีอันเป็นทิพย์
ทิบ-ปะ-พา
ผู้ได้กินอาหารทิพย์
สุ-ทา-สิ-นี
ริน, เท (ของเหลว)
VT
ก. รินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งในการหุงข้าวด้วยวิธีเช็ดนํ้า.
กิน-นะ-ริน
นะ-คะ-ริน
ปะ-ริน-ยา