ผลการค้นหา

ตร.ปม.* *ตร.ปม. *ตร.ปม.*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตร.ปม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 228 รายการ

burling

(การทอผ้า) การตกแต่งพื้นผิวหน้า เช่นตัดปมด้าย, เสี้ยนในเนื้อผ้าและสิ่งอื่น ๆ ที่ติดมาจากการทอ
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

โรคที่มีสิ่งเกาะตัวเป็นก้อนในท้อง, อุปมาว่า ปม (ของเรื่องราวที่แย่ลงหรือไม่สามารถแก้ไขได้)

症结

[zhēng jié]
 คำศัพท์ไทย – จีน

change one's mind

หันไป

V

เพลโตไม่ได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์มากนัก แต่ได้หันไปหาเรื่องตรรกวิทยามากกว่า
 EN-TH Dictionary

จำหาย

ก. ส่อง เช่น จำหายแสงส่องตรวัน จำหนนแสงส่องฟ้า. (ม. คำหลวง มหาราช). (แผลงมาจาก ฉาย).
 พจนานุกรมไทย

ตระกูลมูลชาติ

[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ivory

พอน

N

พืชในป่าพรุมีการพัฒนาระบบรากแตกต่างไปจากระบบรากของพืชในป่าประเภทอื่นๆ เช่น พัฒนาเป็นพอน รากค้ำยัน และรากหายใจ เป็นต้น

รากหรือโคนต้นไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นสัน เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบๆ เพื่อพยุงลำต้น
 EN-TH Dictionary

วิกัติการก

[วิกัดติ-] (ไว) น. คำที่อธิบายตำแหน่งของบทการกข้างหน้าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น เด็กนักเรียนนอน เขาเดินมากับนายมีคนใช้, คำที่เป็นบทช่วยวิกตรรถกริยาและเรียงไว้หลังวิกตรรถกริยา “เป็น” หรือ “คือ” เช่น เขาเป็นนักกีฬา เขาคือนักกีฬา.
 พจนานุกรมไทย

วาตารางเหลี่ยม

(เลิก) น. มาตราวัดตามวิธีประเพณี มีอัตราเท่ากับ ๔ ตารางเมตร, ตารางวา ก็ว่า, อักษรย่อว่า ตร.ว. หรือ ว๒.
 พจนานุกรมไทย

ขมวด

[ขะหฺมวด] ก. บิดม้วนแล้วขอดให้เป็นปม, โดยปริยายหมายความว่า ย่นย่อข้อความทิ้งท้ายไว้ให้คิด. น. ลักษณนามเรียกของที่ขมวดอย่างนั้น เช่น หัวหอม ๔ ขมวด.
 พจนานุกรมไทย

ตระหง่อง,ตระหน่อง

[ตฺระ-] (โบ; กลอน) ก. จ้อง, คอยดู, เช่น ตาเรียมตระหง่องตั้ง ตาเรือ แม่ฮา. (ทวาทศมาส), เขียนเป็น ตรง่อง ก็มี เช่น อันว่าพระมหาสัตวก็ต้งงตาแลตรง่อง ซึ่งช้นนช่องมรรคา ที่มีผู้จะมาน้นน โสดแล. (ม. คำหลวง กุมาร), กระหง่อง หรือ กระหน่อง ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

ขึงอูด

ก. นอนหงายเหยียดตรง แล้วใช้ผ้าที่ขมวดปมหัวท้ายคลุมศีรษะด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งใช้ปลายเท้ายันผ้าให้ตึงเพื่อกันยุงเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

พอน

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น เช่น พอนตะเคียน พอนมะค่า, พูพอน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย