คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กล้าม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 218 รายการ

ตะโพก

น. ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง ๒ ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า, สะโพก ก็ว่า.

ลูกสะบ้า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, สะบ้าหัวเข่า ก็ว่า.

สะบ้าหัวเข่า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, ลูกสะบ้า ก็ว่า.

สะโพก

น. ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง ๒ ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า, ตะโพก ก็ว่า.

กระหมิบ

ก. ทำปากหรือช่องทวารหนักทวารเบาให้เม้มอยู่; อาการที่กล้ามเนื้อขอบปากทวารรัดตัวเข้ามา. (แผลงมาจาก ขมิบ). ว. บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ กระหมุบ เป็น กระหมุบกระหมิบ.

convenient for

เหมาะสำหรับ

V

ยานี้มีฤทธิ์ต้านความดันโลหิตสูง และช่วยในการทำงานของระบบประสาทและกล้ามเนื้อ เหมาะสำหรับนักกีฬา

be changed

เปลี่ยนรูป

V

ในขณะที่เพ่งมองภาพนั้นนอกจากกล้ามเนื้อภายในลูกตาจะดึงแก้วตาให้เปลี่ยนรูปเพื่อเพิ่มการรวมแสงให้มองเห็นชัดขึ้น

มีลักษณะที่เปลี่ยนไปจากเดิม

hip

สะโพก

N

อวัยวะท่อนล่างของเขาตั้งแต่สะโพกลงมา ลีบเล็กจนไม่สามารถใช้ประโยชน์อะไรได้

ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง 2 ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า

iron lung

ปอดเหล็ก

N

ี้เด็กบางรายต้องผ่าตัดเปลี่ยนปอดเป็นปอดเหล็กตั้งแต่เด็กเนื่องจากโรคโปลีโอ

เครื่องกลไกสร้างด้วยโลหะ ใช้ทำให้เกิดการบีบ และขยายของทรวงอกในการหายใจแทนการเคลื่อนไหวตามธรรมชาติ เมื่อมีการอัมพาตของกล้ามเนื้อ เช่น ในโรคโปลีโอ

hips

ตะโพก

N

ผู้หญิงคนนั้นตะโพกกลมสวยงามมาก

ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง 2 ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า

grey-hair

ผมสีดอกเลา

N

มัดกล้ามที่เคยเต่งตึงในอดีตหากยามนี้แลดูห่อเหี่ยวเส้นผมสีดอกเลาดูยุ่งเป็นกระเซิง

ผมที่มีสีเหมือนดอกเลาซึ่งเป็นดอกสีขาวมอๆ คล้ายดอกอ้อย

กระเหม่น

[-เหฺม่น] ก. เขม่น คือ อาการที่กล้ามเนื้อกระตุกเต้นเบา ๆ ขึ้นเอง ตามความเชื่อโบราณถือว่าเป็นนิมิตบอกเหตุร้ายหรือดีได้ เช่น กระเหม่นตา; เขม้น เช่น กระเหม่นตรับตัว. (เสือโค). (แผลงมาจาก เขม่น).