ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อะ-พิ-สำ-โพ-ทิ-ยาน
น. การกราบไหว้. (ส., ป.).
น. ความยินดียิ่ง, ความดีใจยิ่ง. (ป., ส.).
น. เวลาที่กำหนดไว้, วันกำหนด, (มักนิยมใช้แก่วันทำบุญคล้ายวันเกิดหรือวันทำพิธีประจำปี).
[อะพินยาน] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).
เนืองนิจ
อะ-พิก-ขะ-นา
ผู้รุ่งเรืองยิ่ง
อะ-พิ-กอน
อะ-พิก-สะ-นา
เนืองนิตย์
อะ-พิ-ขะ-นา
รู้ยิ่ง ฉลาด
อะ-พิด-ชะ-ยา
Aphitchaya
ผู้ฉลาดรอบรู้อย่างยิ่ง
อะ-พิ-ชะ-ยา