ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชฺระ-] (กลอน) น. ทางลัดไปได้.
[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).
[ชฺระ-] (กลอน) ก. ปรุ, สลัก, ฉลุ.
[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.
[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.
[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.
[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).
[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).
[ชฺรัว] น. ซอกเขา, หุบเขา.
[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).
[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).
ว. มีชราเป็นธรรมดา, มีความแก่ความชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา.