คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ชร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 1,039 รายการ

ชระลัด

[ชฺระ-] (กลอน) น. ทางลัดไปได้.

ชระล้ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).

ชระลุ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ปรุ, สลัก, ฉลุ.

ชระแลง

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.

ชระอับ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.

ชระอาบ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.

ชระเอม

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).

ชรัด

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).

ชรัว

[ชฺรัว] น. ซอกเขา, หุบเขา.

ชรา

[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).

ชราธรรม

ว. มีชราเป็นธรรมดา, มีความแก่ความชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา.