ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 817 รายการ

อนล

[อะนน] น. ไฟ; พระอัคนี. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

อนวัช,อนวัช-

[อะนะวัด, อะนะวัดชะ-] ว. ไม่มีโทษ, ไม่มีที่ติ, ไม่มีตำหนิ, เช่น อนวัชกรรม คือ กรรมที่ไม่มีโทษ. (ป. อนวชฺช).
 พจนานุกรมไทย

อนัญ,อนัญ-

[อะนัน, อะนันยะ-] ว. ไม่ใช่อื่น. (ป. อนญฺ).
 พจนานุกรมไทย

อนัญคติ

[อะนันยะคะติ] น. หนทางเดียว; ความจำเป็น. (ป. อนญฺคติ).
 พจนานุกรมไทย

อนัญสาธารณ์

[อะนันยะสาทาน] ว. เป็นพิเศษไม่ทั่วไปแก่คนอื่น. (ป. อนญฺสาธารณ).
 พจนานุกรมไทย

อนัตตา

ว. ไม่ใช่อัตตา, ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อนัตถ,อนัตถ-

[อะนัดถะ-] ว. อนรรถ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อนันต

[อะนันตะ-, อะนัน] ว. ไม่มีสิ้นสุด, มากล้น, เช่น อนันตคุณ คุณอนันต์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อนันตร,อนันตร-

[อะนันตะระ-] ว. ไม่มีระหว่าง, ติดต่อกันเรื่อยไป. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อนันตริยกรรม

[-ตะริยะกำ] น. กรรมที่ให้ผลไม่เว้นระยะ คือ กรรมที่เป็นบาปหนักที่สุด มี ๕ อย่าง คือ ๑. ฆ่าบิดา ๒. ฆ่ามารดา ๓. ฆ่าพระอรหันต์ ๔. ทำให้พระกายพระพุทธเจ้าห้อเลือด ๕. ทำให้สงฆ์แตกแยกกัน. (ป. อนนฺตริยกมฺม).
 พจนานุกรมไทย

อนัม

น. ญวน, ใช้ว่า อนำ อานำ หรือ อานัม ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

อนากูล

ว. ไม่อากูล, ไม่คั่งค้าง, เช่น การงานอนากูลเป็นมงคลอันสูงสุด. (ป., ส. น + อากุล).
 พจนานุกรมไทย