คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วณ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11,171 รายการ

สมณพราหมณ์

สมณ + พราหมณ์

คณาจารย์

คณ + อาจารย์

อาภรณ์

อภรณ

คณบดี

คณ + ปติ

ฯพณฯ

พณท่าน ย่อมาจาก พณหัว, พณหัวเจ้า, พณหัวเจ้าท่าน

บิณฑ,บิณฑ-

[บินทะ-] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส. ปิณฺฑ).

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

วิจาร,วิจารณ,วิจารณ-,วิจารณ์

[วิจาน, วิจาระนะ-, วิจาน] ก. ให้คำตัดสินสิ่งที่เป็นศิลปกรรมหรือวรรณกรรมเป็นต้น โดยผู้มีความรู้ควรเชื่อถือได้ ว่ามีค่าความงามความไพเราะดีอย่างไร หรือมีข้อขาดตกบกพร่องอย่างไรบ้าง เช่น เขาวิจารณ์ว่า หนังสือเล่มนี้แสดงปัญหาสังคมในปัจจุบันได้ดีมากสมควรได้รับรางวัล, ติชม, มักใช้เต็มคำว่า วิพากษ์วิจารณ์ เช่น คนดูหนังวิพากษ์วิจารณ์ว่า หนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าทำให้คนดูเบื่อ.

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).