ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ขี้ขลาด, ขี้อาย, กระดาก
ADJ
[-แหฺย] ก. ยิ้มอย่างเก้ออาย.
ก. เยาะเย้ย, พูดให้เขาอาย.
[-ขะหฺนาง] ก. อาย, ขวยเขิน. (ข.).
ว. น่าเกลียด, น่าอาย, อย่างที่ไม่ควรทำ.
(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).
心臓が強い
しんぞうがつよい
n
屈辱的
くつじょくてき
adj-na
赧颜
[nǎn yán]
คนขี้อาย, คนขี้ขลาด
N
คำอุทานแสดงความประหลาดใจ ความอาย
INT
ก. กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อบรรเทาความกระดากอาย.