ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. แสดงกิริยาอาการเคอะเขินไม่แนบเนียนเพราะหย่อนความชำนาญเป็นต้น.
[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).
Disconcerted
ทำให้สับสน, ทำให้เขินอาย, ทำให้ไม่มั่นใจ
มะเร็ง มะเร็งคือโรคขี้มะเฮ็ง ขี้มะเฮ็งอาจแยกได้เป็น 2 ชนิด ชนิดที่เป็นแอ่งเหมือนเป็นแอ่งน้ำขนาดตื้น มีน้ำหนองไหล และขนิดที่เป็นเนื้อเน่า.
ขี้ - มะ - เฮ็ง
贻贝
[yí bèi]
尴尬
[gān gà]
斧凿痕
[fǔ záo hén]
遮羞
[zhē xiū]
น. ที่สูงซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับที่ลุ่ม, ที่เขิน, ที่ห่างนํ้า, เนิน, โคก, โขด, เขิน; (ถิ่น-อีสาน) เรียกเกาะในแม่นํ้าว่า ดอน; คำประพันธ์โบราณเขียนเป็น ดร ก็มี.
กุกกัก
ADV
พี่เขินเปิดลิ้นชักค้นอะไรกุกกักในห้องทำงาน
เสียงดังเช่นนั้น
เขาตั้งใจอธิบายมากเกินไป จนพูดกุกกักและเก้อเขิน
น. ลายที่เกิดขึ้นด้วยการแกะเดินเส้นเป็นร่องตื้น ๆ บนพื้นหินหรือพื้นโลหะ เช่น ลายเบาจารึกบนพื้นหินชนวน ลายเบาบนรอยพระพุทธบาทสัมฤทธิ์.