ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มนทะนะ] น. เครื่องประดับ, อาภรณ์; การแต่ง. (ป., ส.).
[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).
จมูกบันได [ช่างก่อสร้าง]; ขอบมน [ป่าไม้]
เกลียวมน เป็นเกลียวหล่อไม่ใคร่จะใช้กันนักนอกจากงานหยาบ
เสกมนต์
สบ - มน
บัว, ดอกบัว, ดวงใจ (ป.).
กะ - มน
ปราศจากมลทิน บริสุทธิ์
นิม-มน
กำจัดมลทิน
ทะ-มน
กำจัดมลทิน สวย ขมิ้น
พระจันทร์ที่เย้ายวนใจ
มน-มาด
บัว, ใจ
กะ-มน
Kamon
ผู้มีใจเป็นสุข
กะ-มน-กัน