คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กับ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7,374 รายการ

ชิวิตคงจะง่ายขึ้นมาก หากคนเรา แสดงความอดทนในครอบครัว ให้เท่ากับเวลาที่เขาไปนั่งตกปลา

ท่านที่เป็นสามี ก็จงอยู่กับภรรยาของท่าน ด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน

(1เปโต 3:7ข.)

ความร่ำรวยของคนเรา มิได้อยู่ที่ว่าเรามี ทรัพย์สินเงินทองมากมายเพียงใด แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราเป็นคนอย่างไร

บางคนไม่มีอะไรเลย แต่แสร้งทำเป็นคนร่ำรวย แต่บางคนมีทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ก็แสร้งทำเป็นคนจน

(สุภาษิต 13:7)

การให้อภัยคล้ายกับเป็นการปล่อยนักโทษให้เป็นอิสระ แล้วมาพบว่า นักโทษนั้นก็คือ ตัวคุณเอง

หากท่านให้อภัยผู้ที่กระทำผิดต่อท่าน พระบิดาเจ้าก็จะทรงให้อภัยท่านด้วย แต่หากท่านไม่ให้อภัยผู้อื่น พระบิดาของท่านก็จะไม่ทรงให้อภัยแก่ท่านเช่นกัน

(มัทธิ 6:14,15)

ท่านคลุกคลีกับใคร ก็ย่อมจะบ่งให้เห็นว่า ท่านกำลังจะพบกับความยุ่งยากอย่างไร

อย่าไปผูกมิตรกับคนที่โกรธง่าย ท่านอาจจะเป็นเหมือนเขา และติดอยู่ในกับดัก

(สุภาษิต 22:24,25)

คนโง่คิดว่าเขารู้ทุกอย่าง หากท่านไปถกเถียงกับเขา ท่านก็ยิ่งโง่ไปกว่าเขาเสียอีก

หากท่านตักเตือนคนที่โอ้อวด ท่านก็จะได้รับแต่เพียงการดูหมิ่น และความเจ็บปวด

(สุภาษิต 9:7)

โชคดี คือข้อแก้ตัวที่ผู้แพ้มอบให้กับผู้ชนะ

วิญญาณของคนเกียจคร้านมีแต่ความอยาก แต่เขาจะไม่ได้อะไรเลย ฝ่ายวิญญาณของคนขยัน จะอ้วนพี

(สุภาษิต 13:4)

การตัดสินใจของท่าน อาจขัดแย้งกับ น้ำพระทัยของพระเป็นเจ้า แต่ตัวท่านเอง จะไม่พ้นเอื้อมพระหัตถ์ของพระองค์ไปได้

แม้เราจะไม่ซื่อสัตย์ แต่พระองค์ก็ยังคงซื่อสัตย์ เหตุว่าพระคริสตเจ้า มิทรงสามารถปฏิเสธพระองค์เองได้

(2 ทิโมธี 2:13)

เพื่อนๆ ของท่านก็คล้ายกับปุ่มของลิฟต์ เขาจะพาท่านให้ขึ้นก็ได้ ลงก็ได้

ผู้ที่ผูกมิตรกับคนฉลาด ก็จะเป็นคนฉลาด หากท่านผูกมิตรกับคนโง่ ตัวท่านเองอาจถูกทำลาย

(สุภาษิต 13:30)

ผู้ที่ไม่ตื่นเต้นกับงานของตน คนเขาเรียกผู้นั้นว่า คนว่างงาน

ไม่ว่าท่านจะทำอะไร ก็จงทำด้วยความตั้งใจ เหมือนกับท่านกำลังรับใช้ พระเป็นเจ้าพระองค์เอง มิใช่เจ้านายฝ่ายโลก

(โคโลสี 3:23)

ตายพร้อมกับชื่อเสียงที่ดี ดีกว่ามีชีวิตกับชื่อเสียงที่ใช้ไม่ได้

ชื่อเสียงดี ย่อมมีค่ามากกว่าเครื่องหอมอันมีค่า

(ปัญญาจารย์ 7:1)

มโนธรรม คือ เครื่องเตือนภัยซึ่งพระเป็น ทรงติดตั้งให้ไว้กับท่าน จงดีใจเมื่อมันทำให้ ท่านรู้สึกเจ็บ แต่จงระวังเมื่อท่านไม่รู้สึกเจ็บ

ในข้อนี้ ข้าพเจ้าพยายามประพฤติตามมโนธรรม โดยมิให้กระทำผิดต่อพระเป็นเจ้า และต่อเพื่อนมนุษย์

(กิจการ 24:16)

อุปนิสัยของคนนั้นมิได้อยู่ที่ว่า บรรพบุรุษได้ทิ้ง มรดกอะไรไว้ให้เขาบ้าง แต่ขึ้นอยู่กับว่าตัวเขาเอง ได้ทิ้งมรดกอะไรไว้ให้ลูกหลานของเขา

คนดีจะทิ้งมรดกให้ลูกหลาน แต่ทรัพย์สมบัติของคนบาปนั้น สะสมไว้สำหรับผู้ชอบธรรม

(สุภาษิต 13:22)