ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
บับ
บับ-พะ
บุ-ระ-พะ
บุบ-พะ
ปุ-ระ-พะ
สับ-พะ
[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
존경하다
[ชน-กยอง-ฮา-ดา]
呈交
[chéng jiāo]
垂手
[chuí shǒu]
婴
[yīng]
守法
[shǒu fǎ]