ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เก้าอี้ที่มีพนักพิงหลังเป็นเส้นๆบางๆ เหมือนเส้นริบบิ้นสอดไขว้กันไปมาเป็นงานแบบรอคโคโค
เก้าอี้หรือโซฟา ที่มีพนักเป็นรูปโล่ นิยมใช้กันในช่วง 2 ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 ลักษณะภายในกรอบรูโล่ มีการตกแต่งมากมายหลายแบบ เช่น พะวงดอกไม้ มีด พู่ขนนก หรือแผ่นหวายถัก
คำเหล่านี้จะใช้กับเฟอร์นิเจอร์ที่มีรูปทรงเป็นแบบที่ขาไขว้กันเป็นรูปตัวเอ็กซ์ มีลักษณะเป็นขาพับได้หรือไม่ก็แล้วแต่ ถ้าพับได้และเป็นเก้าอี้ก็จะมีที่นั่งเป็นเชือกถักผ้าใบ หรือหนังสัตว์ เช่น ของอียิปต์ ถือเป็นแม่แบบ
ขนม้า, สิ่งทอจากขนม้าเส้นหยาบ เช่น เบาะเก้าอี้หรือเครื่องนวมต่าง ๆ
บัวไม้แผ่น ติดผนังรอบห้องระดับพนักพิงของเก้าอี้
เดิมใช้เรียกเก้าอี้ไม้กลึงกลมที่มีเท้าแขน มีพนักพิงเป็นซี่คล้ายขั้นบันไดแกะสลักอย่างละเอียด เป็นแบบของสเปนในปลายศตวรรษที่ 17 ต่อมา Mies Van der Rohe ได้ออกแบบเก้าอี้โครงเหล็ก หรือสเตนเลส มีตัวที่นั่งหรือมีพนักพิงบุนวมหนังเย็บเป็นลอนแสดงในงาน Barcelon Exhibition ในปี ค.ศ.1929 ถือเป็นงานคลาสิคสมัยใหม่และใช้เรียกเก้าอี้นี้ว่า เก้าอี้แบบบาร์เซโลนา ยังคงผลิตใช้กันทุกวันนี้
เก้าอี้สาน
ตู้ใส่เสื้อผ้า หรือใส่ภาชณะขนาดใหญ่ นิยมใช้ในสมันเรเนซองส์
แปรงขนอูฐ (ใช้ทำความสะอาดในรูซอกเล็กซอกน้อย เช่น ในกระจุ๊บหลอดไฟ)
เก้าอี้หวาย อาจมีเบาะรองนั่งด้วย
เก้าอี้ไม้มีพนักวางมือสองข้างสูง
เก้าอี้โยก