คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แผลง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 270 รายการ

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปราย) ก. ปราย, โปรย, เช่น หยั่งหยาดวลาหกบรรลาย. (อุเทน).

เมล็ด

[มะเล็ด] น. ส่วนภายในของผลไม้ที่เพาะเป็นต้นขึ้นได้ เช่น เมล็ดมะม่วง เมล็ดมะปราง, เม็ด ก็ว่า. (แผลงมาจาก เม็ด).

เอาทาร

[-ทาน] ว. สูง, เลิศ, ประเสริฐ, ยิ่งใหญ่; ซื่อตรง, มีความจริงใจ; สุภาพ; ถูกต้อง. (แผลงมาจาก อุทาร).

วัสดุย้อมสีแดงและสีเขียวแผลงความหมายออกไปว่าภาพวาด

丹青

[dān qīng]

กระบองและไม้พลอง แผลงความหมายว่าอาวุธยุทโธ-ปกรณ์, เครื่องมือแสดงกายกรรมยิมนาสติค

棍棒

[gùn bàng]

เดิมหมายถึงลูกตาดำต่อมาแผลงความหมายออกไปกว้างๆว่าตา

眸子

[móu zǐ]

สับปะรด

สัปรด, สัปปะรด, สับปะรส

มิได้แผลงมาจาก สรรพรส

กระเลียด

[-เหฺลียด] (กลอน) แผลงมาจาก เกลียด เช่น ไยเยาวเคียดและกระเลียด ฤเหลือบพระพักตร์ผิน. (สรรพสิทธิ์).

กระหยิ่ม

ก. กริ่ม คือ ครึ้มใจ, ภูมิใจ, อิ่มใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ยิ้มย่อง เป็น กระหยิ่มยิ้มย่อง. (แผลงมาจาก ขยิ่ม).

ขจร

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

จำเหียง

ก. โค้งงอน เช่น งาเจียงจำเหียงแข. (ยวนพ่าย). (แผลงมาจาก เฉียง). (ข. จํเหียง ว่า ซีก, เสี้ยว).

ดำเกิง

ก. ขึ้น. ว. รุ่งเรือง, สูง, สูงศักดิ์ เช่น รื่นเริงดำเกิงใจยะย้าว. (ม. คำหลวง มหาพน). (แผลงมาจาก เถกิง).