ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
仗义疏财
[zhàng yì shū cái]
[สุสิน] น. เครื่องดนตรีที่ใช้เป่ามีขลุ่ย ปี่ เป็นต้น, เขียนเป็น สุษิร ก็มี. (ส. ศุษิร, สุษิร).
[-โลกะกะสิน] น. การเจริญสมถกรรมฐานโดยตั้งใจเพ่งแสงสว่างเป็นอารมณ์. (ป.).
สิ่งที่เป็นศิลปะ สิ่งที่ผลิตสร้างขึ้นเป็นศิลปะ.
สิน - ละ - ปะ - กำ
ค้ำจุนศิลปะไว้
ผะ-ดุง-สิน
ผู้เจริญด้วยทรัพย์สิน
พัด-ทะ-นะ-สิน
[-กะสิน] น. วิธีเจริญสมถกรรมฐานโดยยึดหน่วงเอาธาตุนํ้าเป็นอารมณ์.
Expropriated
เวนคืน, ยึดทรัพย์สิน, เขยีดกรรมสิทธิ์
[ตฺรัง] (โบ) ก. ติดอยู่ เช่น สิ่งสินตรังตรา. (ม. คำหลวง มหาราช), ต้องกวางทรายตายเหลือตรัง. (อนิรุทธ์).
วิชาที่เรียนมุ่งให้ผู้เรียนเกิดความชำนาญในการประดิษฐ์และเกิดความคุ้นเคยกับการใช้เครื่องมือและเครื่องกล.
อุด - สา - หะ - กำ - สิน
ผู้ชำนาญทางศิลป์
กริด-ตะ-สิน
ดวงจันทร์อันงดงาม
สุบ-พะ-สะ-สิน