ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
糟糠
[zāo kāng]
ก. อาการที่หิวจัด เช่น หิวจนแสบไส้, แสบท้อง แสบท้องแสบไส้ หรือ แสบไส้แสบพุง ก็ว่า; มีรสจัด ในคำว่า หวานแสบไส้, โดยปริยายหมายถึงรุนแรงอย่างยิ่ง เช่น ด่าได้แสบไส้จริง ๆ.
อาหารจานหลัก
N
อย่าเพิ่งสั่งอาหารจานหลักมากินเลย ยังไม่หิวเท่าไหร่
อาหารที่ไม่ใช่อาหารทานเล่น
หลอดกาแฟ
มันคงจะหิวเลยเก็บเอาหลอดกาแฟมาหลอดหนึ่งจุ่มลงไปในน้ำ
별로
[พยอล-โร]
별로 배고프지 않다 [พยอล-โร เพ-โก-พือ-ดา] แปลว่า ไม่ค่อยหิว
[หฺยาก] ก. ปรารถนา, ประสงค์, ต้องการ, ใคร่, เช่น อยากเป็นใหญ่เป็นโต อยากมีเงิน; หิว, กระหาย, (ใช้แก่อาหาร) เช่น อยากข้าว อยากน้ำ.
ความอิ่ม
คนที่เอาคำว่า มนุษยธรรม ไปผูกไว้กับความหิวความอิ่มนั้นเป็นคนไม่ค่อยฉลาด
การกินอาหารจนเพียงพอ
เฝ้าคอย
V
ลูกแมวที่หิวโซเหล่านี้ กำลังเฝ้าคอยการกลับมาของแม่
ตั้งใจรออยู่, รอคอยด้วยใจจดจ่อ
ท้องกาง
ADJ
ชายผู้นั้นอดข้าวมาหลายวัน ด้วยความหิวโซเขาจึงกินเสียจนท้องกาง
ท้องที่กางออกมากกว่าปกติเพราะกินเกินขนาด
เรื่อง
ความเจ็บปวดในเรื่องความหิวกระหาย เป็นเรื่องที่ทำให้คนแสดงพฤติกรรมที่เข้าหา
ภาวะหรือเนื้อหาของสิ่งซึ่งเนื่องกับข้อเท็จจริงหรือเหตุการณ์อย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ
[ตะหฺงิด] ว. เล็กน้อย, ทีละน้อย ๆ, (ใช้แก่อาการเกี่ยวกับความรู้สึก) เช่น โกรธตงิด ๆ หิวตงิด ๆ.
ก. รู้สึกถึงผลที่ได้รับ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ถ้าเด็กดื้อต้องตีเสียบ้าง จะได้รู้รสไม้เรียว ฉันเพิ่งรู้รสความหิว.