ผลการค้นหา

หอย* *หอย *หอย*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 260 รายการ

ปุ้งกี๋

น. เครื่องสานรูปคล้ายเปลือกหอยแครง สำหรับใช้โกยดินเป็นต้น, บุ้งกี๋ ก็ว่า. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

globe valve

ลิ้นเครื่องยนต์รูปลักษณะกลมมนคล้ายเปลือกหอย (ส่วนมากใช้ในเครื่องจักรไอน้ำหรือเครื่องปั๊มลม)
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

nacreous

(แร่) เป็นเงามะเมื่อม เหมือนเปลือกหอยมุก เป็นคำที่มักจะใช้กับจำพวกแร่ซึ่งหมายถึงความเป็นเงามัน
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

clam-shell shaped basket

ปุ้งกี๋

N

อุปกรณ์ในการประกอบชีพของชาวนาชาวสวนได้แก่ โชงโลง คราด บุ้งกี๋ สุ่ม เครื่องมือจับปลา

เครื่องสานคล้ายรูปคล้ายเปลือกหอยแครง ใช้สำหรับโกยดิน
 EN-TH Dictionary

งม

더듬어 찾다, 채집하다

조개를 채집하다 [โค-เก-รึล เช-จิ-พา-ดา] แปลว่า งมหอย
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

เบี้ย

น. ชื่อหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดในสกุล Cypraea วงศ์ Cypraeidae เปลือกแข็ง ผิวเป็นมัน หลังนูน ท้องแบน ช่องปากยาวแคบและไปสุดตอนปลายทั้ง ๒ ข้าง เป็นลำราง ริมปากทั้ง ๒ ด้านหยักหรือมีฟัน ไม่มีแผ่นปิด เรียกรวม ๆ ว่า หอยเบี้ย, เปลือกหอยเบี้ยชนิดที่คนโบราณใช้เป็นวัตถุกลางสำหรับซื้อขายสิ่งของ เรียกว่า เบี้ย เช่น เบี้ยจั่น หรือ เบี้ยจักจั่น ก็คือ เปลือกของหอยเบี้ยชนิด C. moneta เบี้ยแก้ว หรือ เบี้ยนาง คือ เปลือกของหอยเบี้ยชนิด C. annulus มีอัตรา ๑๐๐ เบี้ย เป็น ๑ อัฐ (เท่ากับสตางค์ครึ่ง) จึงเรียกคำว่า เบี้ย เป็นเงินติดมาจนทุกวันนี้ เช่น เบี้ยประชุม เบี้ยประกัน เบี้ยเลี้ยงชีพ.
 พจนานุกรมไทย

หนาม

น. ชื่อหอยทะเลกาบเดี่ยวในสกุล Murex วงศ์ Muricidae เปลือกมีหนามสั้นหรือยาวโดยรอบ เช่น ชนิด M. trapa.
 พจนานุกรมไทย

coquillage

ลวดลายแบบเปลือกหอย ซึ่งใช้กแต่งกรอบหรือบนวัตถุอื่นตามแบบศิลปสมัยศตวรรษที่สิบเจ็ดหรือสิบแปด
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

จังหวัดสุราษฎร์ธานี : เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ภาคใต้
 คำขวัญ

เปลือก(ไข่ หอย),กาก,คราบ(งู),กระดูก(ไก่ที่ใช้ทำน้ำแกง)

殻

から

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

นมนาง

น. ชื่อหอยทะเลกาบเดี่ยวชนิด Trochus niloticus ในวงศ์ Trochidae ขนาดใหญ่กว่าหอยนมสาว เปลือกเป็นรูปกรวยแหลม พื้นผิวขรุขระและเวียนเป็นวงขึ้นไปยังปลายยอด อาศัยอยู่ตามโขดหินและแนวปะการัง เมื่อขัดผิวเปลือกออกจะเห็นเป็นมุก ใช้ทำเป็นเครื่องประดับ.
 พจนานุกรมไทย

หลอด

น. ชื่อหอยทะเลกาบคู่ในสกุล Solen วงศ์ Solenidae เปลือกประกบกันเป็นรูปทรงกระบอกเปิดหัวเปิดท้าย หัวเปิดมีท่อสำหรับทางน้ำเข้าออก ท้ายเปิดสำหรับยื่นตีนขุดดินโคลนฝังตัว เช่น ชนิด S. strictus ซึ่งพบมากที่ดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม.
 พจนานุกรมไทย