ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
วิมุตติ
N
การเจริญทางวาจา ทางใจของตนจึงจะเป็นศีล เป็นสมาธิ เป็นปัญญา เป็นวิมุตติ
การขาดจากความพัวพันแห่งโลก, การหมดกิเลส
よそ行き
よそいき
adj-no
よそゆき
สาธุ
V
เฒ่าสมภารก็ว่าดีแล้วเณรเอ๋ย นิมิตตังุรูปังกตัญญูกตเวทีตาสาธุ
เป็นคำที่พระสงฆ์เปล่งวาจา เพื่อยืนยันหรือรับรองพิธีทางศาสนาที่กระทำไป
ตลกคะนอง
ADV
คนบางคนพูดจาตลกคะนองตามใจชอบ
แสดงอาการที่พูดหรือทำให้ผู้อื่นขบขันด้วยกิริยาวาจาที่ไม่สุภาพ
ว. ที่ทำด้วยกล่าว ๒ หน, ที่กล่าววาจา ๒ หน, ใช้เรียกสรณคมน์ในเวลาแรกตรัสรู้ว่า เทววาจิกสรณคมน์ แปลว่า สรณคมน์ที่เปล่งวาจาถึงรัตนะ ๒ คือ พระพุทธเจ้าและพระธรรมเป็นที่พึ่งที่ระลึก เพราะเวลานั้นยังไม่มีพระสงฆ์.
[ขะยํ่า] ก. เอาปากงับกัดอย่างแรง, โดยปริยายหมายถึงการทำร้ายด้วยวาจาหรือการกระทำอย่างรุนแรง.
ก. แสดงกิริยาวาจาเพื่อให้เขาเมตตา, ชะอ้อน ก็ใช้. ว. กล้องแกล้ง, แน่งน้อย, รูปเล็กบาง, ชะอ้อน ก็ใช้.
ก. แสดงกิริยาวาจาเพื่อให้เขาเมตตา, ฉะอ้อน ก็ใช้. ว. กล้องแกล้ง, แน่งน้อย, รูปเล็กบาง, ฉะอ้อน ก็ใช้.
[มันยาด] น. กิริยาวาจาที่ถือว่าสุภาพเรียบร้อยถูกกาลเทศะ, มารยาท ก็ว่า. (ส. มรฺยาทา; ป. มริยาท).
[-ระยาด] น. มรรยาท, กิริยาวาจาที่ถือว่าสุภาพเรียบร้อยถูกกาลเทศะ. (ส. มรฺยาทา; ป. มริยาท).