ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
น. พื้นแผ่นดิน. (ป.).
[-วะนะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ส., ป. ภุวน).
น. โลกสาม. (ส.).
น. พระเจ้าแผ่นดิน.
[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).
น. เครื่องแต่งตัวและเสื้อผ้า. (ส. ภูษณวาส).
น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).
น. ข้าราชการในราชสำนักมีหน้าที่ถวายทรงพระเครื่องใหญ่ ถวายพระกลด ถวายสุกำ ทำสุกำ เปลื้องเครื่องสุกำศพพระบรมศพ พระศพ และเปลื้องเครื่องสุกำศพที่ได้รับพระราชทานโกศ เป็นต้น เรียกว่า เจ้าพนักงานภูษามาลา, โบราณมีหน้าที่ถวายเครื่องต้นด้วย, ในกฎหมายตราสามดวงเรียกแยกเป็น พนักงานพระภูษา พนักงานพระมาลา.
น. แถบผ้าที่โยงจากปากโกศหรือหีบศพสำหรับคลี่ทอดไปยังพระสงฆ์เมื่อทำพิธีกรรม เช่น บังสุกุล หรือโยงจากราชรถประดิษฐานพระโกศไปยังรถนำหน้าพระศพ.
ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).
ภูมิ + ทัศน์
อ่านว่า พูม-มิ-ทัด