ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กฎ) น. พระภิกษุที่ได้รับแต่งตั้งและสถาปนาให้มีสมณศักดิ์ตั้งแต่ชั้นสามัญจนถึงชั้นสมเด็จพระราชาคณะ.
น. งานทางศาสนาที่ภิกษุสามเณรเป็นต้นปฏิบัติ เช่น การทำวัตรสวดมนต์และการเผยแผ่ศาสนาเป็นศาสนกิจของสงฆ์.
น. ทานที่ทายกถวายแก่สงฆ์หรือภิกษุโดยไม่เจาะจงรูปใดรูปหนึ่ง, คู่กับ บุคลิกทาน. (ป.).
ก. อยู่ปฏิบัติปริวาสกรรมให้ครบตามวันที่กำหนด (ใช้แก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสส), เข้าปริวาส หรือ เข้าปฏิวาสกรรม ก็ว่า.
[อุปะสมบด, อุบปะสมบด] ก. บวชเป็นภิกษุ. (ป. อุปสมฺปทา).
ไตรสิกขา
N
ในสมัยแรกเริ่มแห่งพระพุทธศาสนา ภิกษุทั้งหลายตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ดำเนินชีวิตอยู่ในไตรสิกขา ไม่มีใครประพฤตินอกรีตผิดไปจากความเป็นภิกษุ
สิกขา 3 คือ ศีล เรียกว่า สีลสิกขา ษมาธิ เรียกว่า จิตสิกขา และปัญญา เรียกว่า ปัญญาสิกขา
พรรษฤดู
วินัยสงฆ์กำหนดให้พระภิกษุต้องจำพรรษาอยู่ประจำที่ในพรรษฤดู
เฉพาะ
V
ที่นั่งตรงนี้เขาเฉพาะไว้สำหรับพระภิกษุและคนชราเท่านั้น
กัปปีย์
ญาติโยมถวายกัปปีย์จังหันแด่ภิกษุสามเณร
ถึงแก่มรณภาพ
เมื่อเจ้าคุณอาจารย์ที่วัดถึงแก่มรณภาพ ข้าพเจ้าอยู่เมืองนอกก็ได้แต่เศร้าใจอย่างซึมๆ
ตาย (ใช้แก่พระภิกษุสามเณรหรือนักบวชในลัทธิศาสนาอื่น)
เณรหางนาค
สามเณรที่บวชพร้อมกับผู้บวชเป็นภิกษุ โดยบวชต่อท้ายพิธีบวชพระ
น. คำเรียกผู้บรรพชาเป็นสามเณรมาจนอายุครบอุปสมบทเป็นภิกษุแต่ไม่ยอมอุปสมบทว่า เณรโค่ง.