ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
天文
てんもん
n
昏天黑地
[hūn tiān hēi dì]
上界
[shàng jiè]
สวรรค์, สรวงสวรรค์
N
น. ส่วนของร่างกายด้านหน้า ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา มีสะดืออยู่ตรงกลาง มีกระเพาะและไส้พุงอยู่ภายใน; ครรภ์ เช่น น้องร่วมท้อง; พื้นที่หรือบริเวณที่กว้างใหญ่ เช่น ท้องนํ้า ท้องฟ้า ท้องทุ่ง ท้องไร่ ท้องนา ท้องถนน; ส่วนที่มีลักษณะโค้ง เช่น ท้องแขน ท้องน่อง ท้องเรือ ท้องร่อง. ก. มีลูกอยู่ในท้อง, ตั้งครรภ์.
สวรรค์
ชนเผ่าอริยกะถือว่ามีเทพเจ้าบนสวรรค์คอยดูแลทุกข์สุขให้แก่มนุษย์
โลกของเทวดา
สัก-กระ-พบ
ได้สวรรค์
สะ-หวัน-ชิด
ดา-วิ-สา