ค้นเจอ 189 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขิงดอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

pickled chilli

พริกดอง

N

ซอสมะม่วงได้จากการนำเนื้อมะม่วงบดละเอียดมาผสมกับน้ำตาลทราย พริกดอง กระเทียมดองเกลือและน้ำส้มสายชู

ชื่ออาหารปรุงรสชนิดหนึ่ง เป็นพริกหั่นหรือตำละเอียดแช่ในน้ำส้ม

หลวงพ่อ

(ปาก) น. คำเรียกพระพุทธรูปโดยความเคารพ เช่น หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อแก้ว หลวงพ่อวัดไร่ขิง; คำเรียกพระภิกษุที่เป็นพ่อหรืออยู่ในวัยเดียวกับพ่อ.

ไท

พวก หมู่ เหล่า อย่างว่า จงใจหอมไพร่ไททังค้าย (สังข์) ไทไกลนี้เจงเวงน้ำแจ่วข่า บ่ท่อใสติ้งหลิ้งไทใกล้น้ำแจ่วขิง (ภาษิต).

ไท

ผักหนาม

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Lasia spinosa (L.) Thwaites ในวงศ์ Araceae ก้านใบ ก้านช่อดอก และต้นมีหนาม ใบอ่อนมีพิษ แต่ดองหรือต้มแล้วกินได้ เหง้าใช้ทำยาได้.

สัมผัสอักษร

น. สัมผัสพยัญชนะที่มีพยัญชนะต้นตัวเดียวกันหรือเสียงพ้องกัน เช่น จำใจจำจากเจ้า จำจร. (ตะเลงพ่าย), คูนแคขิงข่าขึ้น เคียงคาง. (หลักภาษาไทยของกำชัย ทองหล่อ).

ไข่ปลาเฮอร์ริง (herring) ตากแห้งติดกันเป็นแพ สีเหลืองอ่อน ๆ แล้วนำไปดอง นิยมทานในช่วงปีใหม่ เป็นอาหารมงคล

数の子

かずのこ

n

ไข่ปลาเฮอร์ริง (herring) ตากแห้งติดกันเป็นแพ สีเหลืองอ่อน ๆ แล้วนำไปดอง นิยมทานในช่วงปีใหม่ เป็นอาหารมงคล

かずのこ

n

อีนูน

(ถิ่น-อีสาน) น. ชื่อไม้เถามีหัวชนิด Adenia pierrei Gagnep. และชนิด A. viridiflora Craib ในวงศ์ Passifloraceae ขึ้นปกคลุมต้นไม้ตามป่าทั่วไป ทุกส่วนเป็นพิษ ยอดอ่อนดองแล้วกินได้, นางนูน หรือ ผักสาบ ก็เรียก.

ไพล

[ไพฺล] น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Zingiber purpureum Roscoe ในวงศ์ Zingiberaceae ต้นและใบคล้ายขิง เหง้าสีเหลืองอมเขียวใช้ทำยาได้. ว. สีเหลืองอมเขียวอย่างสีเหง้าไพล เรียกว่า สีไพล.

เมี่ยง

น. ของกินเล่นที่ใช้ใบไม้บางชนิด เช่น ใบชาหมัก ใบชะพลู ใบทองหลาง ห่อเครื่อง มีถั่วลิสง มะพร้าว กุ้งแห้ง หัวหอม ขิง เป็นต้น มีหลายชนิด เรียกชื่อต่าง ๆ กัน เช่น เมี่ยงคำ เมี่ยงลาว เมี่ยงส้ม.

salt

เกลือแกง

N

น้ำเปล่าหนึ่งขวดเหล้ากลมจุประมาณ 750 ซี.ซี. และควรเติมเกลือแกงลงไปครึ่งช้อนชาเพื่อชดเชยเกลือที่เสียไปจากร่างกาย

เกลือปกติชนิดหนึ่งชื่อโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) ลักษณะเป็นผลึกสีขาวละลายน้ำได้ มีมากในน้ำทะเล ใช้ปรุงอาหาร ทำเครื่องดองเค็ม, น้ำเกลือ สำหรับให้ผู้ป่วยโดยให้ทางเส้นโลหิต ใช้ในอุตสาหกรรมทำสบู่ อุตสาหกรรมผลิตโซดาแผดเผา

ผักเสี้ยน

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดในสกุล Cleome วงศ์ Capparidaceae เช่น ผักเสี้ยนป่า (C. chelidonii L.) ดอกสีม่วง, ผักเสี้ยนขาว หรือ ผักส้มเสี้ยน (C. gynandra L.) ดอกสีขาว ยอดดองแล้วกินได้, และ ผักเสี้ยนผี (C. viscosa L.) ดอกสีเหลือง ใช้ทำยาได้.