ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
มิก-คะ-ลุด-ทะ-กะ
ทะ-นุ-ระ-วิด-ทะ-ยา
สับ-ทะ-มูน-วิด-ทะ-ยา
น. เครื่องมือสำหรับตัดไม้ ใบเลื่อยมีลักษณะเป็นปื้น โคนใหญ่ ปลายรี ที่โคนมีด้ามทำด้วยไม้เป็นคันสำหรับจับ.
ผู้ครอบครองทรัพย์, มีทรัพย์ หรือผู้ร่ำรวย
ทะ-นิก
[วะลัน] (แบบ) น. รอย, เครื่องหมาย; ทาง; การใช้สอย. (ป.).
โรงเรียนลันตาราชประชาอุทิศ จังหวัดกระบี่
ชื่อโรงเรียน
ผู้ร่ำรวยจากการลงมือกระทำ
กริด-ทะ-นัด
พิ-พิด-ทะ-พัน-ทะ-สะ-ถาน
สับ-ทะ-มูน-ละ-วิด-ทะ-ยา
[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).
(กลอน) ก. กระทบ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).