ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 523 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*รัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ้าน

หมู่บ้าน ชุมชนที่อยู่รวมกันหลายครัวเรือน

บ้าน
 ภาษาอีสาน

ไฮ่ (ตบ)

ตบ ตี ตีฆ้อง เรียก ไฮ่ฆ้อง อย่างว่า ลมเป่งเปลื้องเฟือยข่าแคมภู สะพึนจันทร์ก่ายดอยดาวข้อน ยูงวอนก้องสันภูใกล้ฮุ่ง ค้อนไฮ่ฆ้องคนพร้อมแต่งครัว (ฮุ่ง) ช้างแกว่งฆ้องกะเิงห้าวไฮ่เสียง (กา) ค้อนไฮ่ฆ้องฮางป่าวตีเติน ฮมฮมยอผาลาแห่จอมเมือหน้า เสินเสินช้างพังพลายย้ายย่าง หลายส่ำข้าอวนเจ้าท่องทาง (ฮุ่ง).

ไฮ่
 ภาษาอีสาน

ก้นครัว

(ปาก) ว. ไม่ได้ออกหน้าออกตา.
 พจนานุกรมไทย

การครัว

น. การหุงหาอาหาร.
 พจนานุกรมไทย

ขรัว

[ขฺรัว] น. คำเรียกภิกษุที่มีอายุมาก หรือที่บวชเมื่อแก่ หรือฆราวาสผู้เฒ่า. ว. เรียกคนที่มั่งมีว่า เจ้าขรัว.
 พจนานุกรมไทย

ขรัวตา

น. สามัญชนที่เป็นตาของพระองค์เจ้า.
 พจนานุกรมไทย

ขรัวยาย

น. สามัญชนที่เป็นยายของพระองค์เจ้า.
 พจนานุกรมไทย

ครอบครัว

[คฺรอบคฺรัว] น. สถาบันพื้นฐานของสังคมที่ประกอบด้วยสามีภรรยาและหมายความรวมถึงลูกด้วย.
 พจนานุกรมไทย

ครัว

[คฺรัว] น. โรง เรือน หรือห้องสำหรับทำกับข้าวของกิน, เรียกผู้ที่อยู่กินร่วมครัวกัน.
 พจนานุกรมไทย

ครัว

[คฺรัว] (ถิ่น-พายัพ) น. ของ, สิ่งของ, เครื่องใช้, เช่น พ่อค้าแม่ค้าขายครัว; ทรัพย์มรดก เช่น ลูกหล้าครัวรอม คือ ลูกคนสุดท้องจะได้รับทรัพย์มรดกมากกว่าผู้อื่น, ขายครัวมายาตัว คือ ขายทรัพย์มรดกเพื่อมารักษาตัว.
 พจนานุกรมไทย

ครัวทาน

(ถิ่น-พายัพ) น. ของถวายพระ.
 พจนานุกรมไทย

ครัวไฟ

น. ครัว.
 พจนานุกรมไทย