คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ปาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 488 รายการ

น้ำท่วมปาก

(สำ) ก. พูดไม่ออกเพราะเกรงจะมีภัยแก่ตนหรือผู้อื่น.

บ้วนปาก

ก. ล้างปากด้วยอาการที่อมนํ้าแล้วบ้วนออกมา.

บุ้ย,บุ้ยปาก

ก. ทำปากยื่นบอกใบ้ให้รู้.

แบะปาก

ก. แสยะปากทำอาการรังเกียจเป็นต้น.

ปริปาก

ก. แย้มปากพูดออกมา (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าปริปากบอกใครนะ.

ปลาหมอตายเพราะปาก

(สำ) น. คนที่พูดพล่อยจนได้รับอันตราย.

ปอกกล้วยเข้าปาก

(สำ) ว. ง่าย, สะดวก.

ปาก

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ อยู่ที่บริเวณใบหน้า มีลักษณะเป็นช่องสำหรับกินอาหารและใช้สำหรับเปล่งเสียงได้ด้วย; โดยปริยายหมายถึงส่วนต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณปาก เช่น ปากเปื่อย; ขอบช่องแห่งสิ่งต่าง ๆ เช่น ปากหม้อ ปากไห; ต้นทางสำหรับเข้าออก เช่น ปากช่อง ปากตรอก; กลีบดอกกล้วยไม้คล้ายรูปกรวยหรือหลอดที่อยู่ตรงกลางเป็นที่อยู่ของเกสร, กระเป๋า ก็เรียก; ใช้เป็นลักษณนามของสิ่งบางอย่างเช่นแหอวนหรือพยานบุคคล เช่น แหปากหนึ่ง อวน ๒ ปาก พยาน ๓ ปาก. ก. พูด เช่น ดีแต่ปาก.

ปากต่อปาก

ก. เล่าโดยการบอกต่อ ๆ กัน; เรียนโดยการบอกด้วยปากเปล่า (มักใช้แก่ผู้ไม่รู้หนังสือ).

ปิดปาก

ก. ไม่พูด หรือไม่ให้พูด เช่น ปิดปากเงียบ พยานถูกฆ่าปิดปาก.

เปรี้ยวปาก

ก. รู้สึกคล้ายเปรี้ยวในปากเมื่ออยากกินสิ่งที่เคยกินมีหมากเป็นต้น.

เป่าปาก

ก. เอานิ้วมือใส่ปากแล้วเป่าให้เกิดเสียง; หายใจทางปากเพราะเหนื่อยมาก.