ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ประดาป.
[ปะริกันละปะ-] น. ความตรึก, ความดำริ, ความกำหนดในใจ. (ส. ปริกลฺป; ป. ปริกปฺป).
[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).
ผู้รุ่งเรืองด้วยศิลปะ
สิบ-ปะ-พาด
ปนิธาน, ประนิธาน
ตั้งใจไว้
ประติดประต่อ
(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).
ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).
ตป
ตปสฺ
ความร้อน, ธรรมเครื่องเผาบาป
ปรม
อย่างยิ่ง, ที่สุด
ปริ+การ
การรับใช้, ช่วยเหลือ