ผลการค้นหา

ไล่* *ไล่ *ไล่*

ค้นเจอ 509 รายการ

จับได้ไล่ทัน

(สำ) ก. รู้เท่าทัน เช่น เขาจับได้ไล่ทันว่าเป็นเรื่องไม่จริง.

พจนานุกรมไทย

ไล่ที่ทำวัง

(สำ) ก. บังคับให้ย้ายไปให้พ้นเพื่อตนจะเข้าไปอยู่.

พจนานุกรมไทย

ไล่มาติด ๆ

ก. ตามมาอย่างกระชั้นชิด เช่น ผู้ร้ายวิ่งไล่มาติด ๆ.

พจนานุกรมไทย

ไล่ลูกระนาด

ก. ปรับเสียงลูกระนาดไม่ให้แปร่ง.

พจนานุกรมไทย

หมาไล่เนื้อ

(สำ) น. คนที่รับใช้ผู้อื่นเมื่อเวลายังทำประโยชน์ให้ได้ ผู้เป็นนายก็เมตตาเลี้ยงดู แต่เมื่อทำประโยชน์ไม่ได้แล้ว ผู้เป็นนายก็ทอดทิ้งไม่ไยดีหรือหาเรื่องลงโทษขับไล่ไสส่งเป็นต้น เปรียบเสมือนหมาไล่เนื้อ เมื่อแก่สิ้นเขี้ยวสิ้นเล็บ ใช้ไล่ล่าสัตว์ไม่ได้ เจ้าของก็ไม่เมตตาเลี้ยงดูอีกต่อไป.

พจนานุกรมไทย