ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
发作
[fā zuò]
气呼呼
[qì hū hū]
บ้าลำโพง
V
กำนันบ้าลำโพงอย่างคนเสียสติเพราะไม่พอใจทางการที่เอาเปรียบชาวบ้าน
พูดพล่าม, พูดโผงผาง ตึงตัง หรือแสดงกิริยาโมโหโกรธา
คำอุทานแสดงความรู้สึกรุนแรง (โมโห, ไม่พอใจ, ประหลาดใจ), คำสบถ, คำสาป
INT
ขาดวิ่น
เธอฉีกเสื้อเขาขาดวิ่นหมด เพราะโมโหที่เขาไปมีเมียน้อย
ฉีกขาดเป็นริ้วหรือลุ่ยออกกะรุ่งกะริ่งไม่เหลือชิ้นดี
净角
[jìng jué ]
撺
[cuān]
ฉุนกึก
ฉันฉุนกึกและนึกโมโหตัวเองที่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
โกรธขึ้นมาทันที
ว. บ้าเพราะกินเมล็ดลำโพง มีอาการซึมหรือพูดพล่าม, โดยปริยายหมายความว่า พูดโผงผาง ตึงตัง หรือแสดงกิริยาโมโหโกรธา เช่น พูดจาบ้าลำโพงโป้งไป. (คาวี), ทำโมโหโกรธาบ้าลำโพง เที่ยวโป้งโหยงหยาบช้าสาธารณ์. (พิเภกสอนบุตร).
ว. หนำใจ, สาแก่ใจ, สมใจอยาก, เช่น อยากกินหูฉลามมานานแล้ว วันนี้ต้องกินให้สะใจเสียที เขาโมโหน้องมาก เลยตีเสียสะใจ.
ระเบิดอารมณ์
หากท่านโมโหขึ้นมาทีไร เป็นต้องระเบิดอารมณ์ออกมา ทั้งทางคำพูดและการกระทำ
เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่จนต้องระบายออกมาอย่างรุนแรง
花脸
[huā liǎn]