ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 169 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เข็นครกขึ้นเขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลิ้ง

[กฺลิ้ง] ก. อาการอย่างของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น เช่น ซุงกลิ้ง ครกกลิ้ง ลูกหินกลิ้ง, ทำให้ของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น เช่น กลิ้งครก กลิ้งซุง กลิ้งลูกหิน; โดยปริยายหมายความว่า คล่อง, ไม่มีติด, เช่น คนคนนี้กลิ้งได้รอบตัว. (โบ) น. ร่ม เช่น เมลืองมล่านกลิ้งเพรื้อม เพรอศพราย. (ยวนพ่าย). (มลายู giling ว่า กลิ้ง, คลึง, มวน).
 พจนานุกรมไทย

อย่าตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

อย่าทำอะไรที่ต้องเสียทรัพย์โดยไม่ได้ประโยชน์คุ้มกับเงินทองที่ต้องเสียไป

เหมือนตำน้ำพริกเพียงครกหนึ่งแล้วเอาไปละลายในแม่น้ำ ซึ่งมีน้ำมาก จะทำให้น้ำในแม่น้ำกลายเป็นน้ำพริกอย่างในหม้อแกงไม่ได้
 สุภาษิตไทย

care for

เหลียวแล

V

ในบ้านหลังนั้นว่างเปล่า ไม่มีใครเหลียวแล แม้แต่เด็กน้อยๆ ก็ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถเข็น
 EN-TH Dictionary

reason

เหตุ

N

เขาดับเครื่องยนต์เข็นมาตั้งไกลก่อนที่จะเข้าเขตบ้าน เหตุที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพราะกลัวลูกสะดุ้งตื่นแล้วร้องกวน
 EN-TH Dictionary

bell

กระดิ่ง

N

ถ้ามีเสียงกระดิ่งรถเข็นมาดังหน้าบ้านเด็กจะรีบขอสตางค์แม่ไปซื้อไอศครีม

เครื่องทำเสียงสัญญาณทำด้วยโลหะ มีรูปคล้ายระฆัง แต่ขนาดเล็กกว่า มีตุ้มเล็กๆ อยู่ข้างใน สำหรับทำให้เกิดเสียง, โดยปริยายหมายถึง สิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น กระดิ่งจักรยาน
 EN-TH Dictionary

arm-rest

พนักแขน

N

ผู้ป่วยที่มีการทรงตัวที่ดีควรจะใช้รถเข็นที่มีพนักแขนเตี้ยๆ หรือไม่มีเลยก็ได้

เครื่องสำหรับพักแขน
 EN-TH Dictionary

โกร่ง

[โกฺร่ง] น. เครื่องบดยารูปคล้ายครกหรือถ้วย มีสากสำหรับบดให้ละเอียด, ลักษณนามว่า ใบ; ภาชนะรูปอย่างกล่องมีลิ้น ใช้ตามบ่อนเบี้ยสำหรับใส่อีแปะ.
 พจนานุกรมไทย

ธรณีประตู

น. ไม้รองรับกรอบล่างของประตู มีรูครกสำหรับรับเดือยบานประตู และมีรูสำหรับลงลิ่มหรือลงกลอน เช่น ธรณีประตูโบสถ์, ปัจจุบันเรียกไม้กรอบล่างประตูว่า ธรณีประตู.
 พจนานุกรมไทย

เบือ

น. ข้าวสารที่ตำประสมกับเครื่องแกงเพื่อให้นํ้าแกงข้น เรียกว่า ข้าวเบือ, เรียกสากไม้ที่ใช้ตำข้าวเบือหรือนํ้าพริกว่า สากกะเบือ, เรียกครกดินที่ใช้ตำข้าวเบือหรือนํ้าพริกว่า ครกกะเบือ.
 พจนานุกรมไทย

upper deck

เก๋งพั้ง

N

เขาวักน้ำก้นคลองล้างหน้าล้างตา หัวหูพอเป็นพิธี ก่อนจะเข็นเก๋งพั้งไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

เรือสำปั้นขนาดใหญ่มีเก๋งกลางลำ
 EN-TH Dictionary

พาหนะ

[-หะนะ] น. เครื่องนำไป, เครื่องขับขี่, สัตว์สำหรับขี่บรรทุกหรือลากเข็นมีช้าง ม้า โค กระบือเป็นต้น เรียกว่า สัตว์พาหนะ, ยานต่าง ๆ มีรถและเรือเป็นต้น เรียกว่า ยานพาหนะ. (ป., ส. วาหน).
 พจนานุกรมไทย

แป้งแหง้ง

การนอนหวายหน้า เรียก นอนแป้งแหง้ง อย่างว่า เสียงครกมองตำเข้าเดิกมามันม่วน ตำช้าช้าเสียงบอกยามซุก เดิกจั่งซุกเดิกจั่งซุก ตำเสียงสั้นสักกะลันน้ำน่ำ หกตำลึงหกตำลึงแตะแต้งแหล้งหงายลงแป้งแหง้ง (เจียง).

แป้ง - แหง้ง
 ภาษาอีสาน