ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
追分
おいわけ
n
(แบบ) น. ดอกฟัก เช่น อิกกักการุดิเรกอเนกดิบุษปวัน อ้อยลำแลใหญ่ครัน คือหมาก. (สมุทรโฆษ). (ป.).
ผมสีดอกเลา
N
มัดกล้ามที่เคยเต่งตึงในอดีตหากยามนี้แลดูห่อเหี่ยวเส้นผมสีดอกเลาดูยุ่งเป็นกระเซิง
ผมที่มีสีเหมือนดอกเลาซึ่งเป็นดอกสีขาวมอๆ คล้ายดอกอ้อย
อาการยืนหรือเดินทำหลังโก่งค่อม และมักจะมีคำสร้อยต่อว่า ก๊งโก๋ะก๊งโก้ย ก๊มโก๋ะ ก็เรียก
ก๊ง-โก๋ะ
ซูโครส
น้ำตาลชนิดหนึ่งประเภทไดแซ็กคาไรด์ ลักษณะเป็นของแข็งสีขาว รสหวานจัด มักทำจากต้นอ้อย
ข้อ
กระดูกชิ้นเล็กๆ ของปลาเรียงต่อกันเป็นข้อๆ
ตอนหนึ่งๆ, ชิ้นหนึ่งๆ, ท่อนหนึ่งๆ, เช่น อ้อยควั่นเป็นข้อๆ เข็มขัดทองเป็นข้อๆ
เลื่อมพราย
ADJ
สร้อยที่คอมีสีเลื่อมพรายงดงามเหมาะสมกับเจ้าหญิงมาก
ที่มีเงาเป็นประกายวูบวาบ
การกระชาก
ขโมยวิ่งราวทรัพย์โดยการกระชากสร้อยคอ
雑魚
ざこ
น. (๑) ชื่อไม้พุ่มชนิด Strobilanthes dolicophylla R. Ben. ในวงศ์ Acanthaceae ต้นสูงประมาณ ๑ เมตร ปลูกเป็นรั้ว. (๒) ชื่อเห็ดชนิดหนึ่งในพวกเห็ดโคน แต่ใหญ่และแข็งกว่า. (๓) เรียกอ้อยชนิดลำเล็กสีเหลืองว่าอ้อยขาไก่.
น. เวณิ, ผมซึ่งเกล้าไว้, สายที่ถัก เช่น อันว่าสร้อยสังวาลเพณี. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป., ส. เวณิ).
[กฺรอง] (กลอน) น. กำไล, โดยมากใช้ประกอบกับคำอื่น ๆ เช่น กรองเชิง = กำไลเท้า กรองได = กำไลมือ กรองศอ = สร้อยคอ, สร้อยนวม เช่น กรองศอซ้อนสลับทับอังศา. (อิเหนา). [ข. กง (กอง) ว่า กำไล, วงกลม].