ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
劝诫
[quàn jiè]
必然
[bì rán]
短不了
[duǎn bù liǎo]
ก. ไปเสียให้พ้น, หลีกไปให้พ้น, เช่น หนีภัย หนีทุกข์; หลีกเลี่ยง เช่น หนีภาษี หนีโรงเรียน.
ความระมัดระวัง, ความสามารถที่จะหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาด
N
คนที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมในการหลีกเลี่ยงหน้าที่หรือความรับผิดชอบ
ผู้ซักซ้อม, ผู้ยักย้าย, ผู้หลบหลีก
ทำให้ (บางสิ่ง) จำเป็น, ทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
VT
Stepped Aside
ถอยออกไป, หลีกทาง, ยกให้
สับราง
V
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นมีสาเหตุมาจากเจ้าหน้าที่สับรางไม่ทัน
เปลี่ยนทางหลีกของรถไฟ
สับหลีก
ตำรวจจราจรพยายามสับหลีกการเดินทางของเส้นทางรถสองสาย
เปลี่ยนทางหลีกไปไม่ให้เจอกัน
จนมุม
เกรียงไกร เตชะโม่งจนมุมตำรวจไทย
ไม่มีทางหนีหรือหลีกเลี่ยง