ผลการค้นหา

หน้าตา* *หน้าตา *หน้าตา*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 284 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

commonly

เรียบๆ

ADV

เขาเป็นคนหน้าตาหมดจด แต่งตัวเรียบๆ

เป็นไปตามธรรมดาสามัญ
 EN-TH Dictionary

fox

คนที่มีรูปร่างหน้าตาดี (คำไม่เป็นทางการ), คนที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ

N
 EN-TH Dictionary

คนผู้ห่าย, คนผู้ฮ้าย

คนขี้เหล่, คนหน้าตาไม่ดี, คนไม่หล่อ, คนไม่สวย

คน - ผู้ - ฮ้าย
 ภาษาอีสาน

จิ้มลิ้ม

ว. น่ารักน่าเอ็นดู (มักใช้แก่หน้าตาหญิงรุ่นสาว).
 พจนานุกรมไทย

ผ่องใส

ว. สุกใส, บริสุทธิ์, เช่น จิตใจผ่องใส, แจ่มใส, มีน้ำมีนวล, เช่น หน้าตาผ่องใส.
 พจนานุกรมไทย

ร่วงโรย

ก. เสื่อมไป, สิ้นไป, เช่น สังขารร่วงโรย, เซียวไป เช่น อดนอนหน้าตาร่วงโรย.
 พจนานุกรมไทย

เศร้าหมอง

ว. หมองมัว, ไม่ผ่องใส, เช่น ผิวพรรณเศร้าหมอง หน้าตาเศร้าหมอง เครื่องนุ่งห่มเศร้าหมอง.
 พจนานุกรมไทย

หน้าไม่รับแขก

น. หน้าตาที่เฉยเมยคล้ายกับว่าไม่ต้องการต้อนรับใคร อาจเป็นปรกติหรือเป็นบางโอกาสก็ได้.
 พจนานุกรมไทย

อปลักษณ์,อัปลักษณ์

[อะปะ-, อับปะ-] ว. ชั่ว (มักใช้แก่รูปร่าง หน้าตา), มีลักษณะที่ถือว่าไม่เป็นมงคล, เช่น หน้าตาอปลักษณ์, รูปร่างอัปลักษณ์. (ส.; ป. อปลกฺขณ).
 พจนานุกรมไทย

อัปลักษณ์

[อับปะ-] ว. ชั่ว (มักใช้แก่รูปร่าง หน้าตา), มีลักษณะที่ถือว่าไม่เป็นมงคล, เช่น รูปร่างอัปลักษณ์ หน้าตาอัปลักษณ์, อปลักษณ์ ก็ว่า. (ส. อปลกฺษณ; ป. อปลกฺขณ).
 พจนานุกรมไทย

เบอะบะ

ว. ซึมเซ่อ เช่น หน้าตาเบอะบะ; อ้วนใหญ่เทอะทะไม่ได้ส่วน เช่น รูปร่างเบอะบะ.
 พจนานุกรมไทย

หน้าตั้ง

ว. อาการที่แสดงหน้าตาตื่น (ใช้แก่กริยาวิ่ง), หน้าเริด ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย